Off road εκδρομή των οικογενειών της Dorothy Snot στον Φενεό, 2-4 Δεκεμβρίου 2016

Μας αρέσει να παίρνουμε καθε τοσο τα βουνα και η ευρύτερη περιοχη του Φενεού είναι μια αγαπημένη μας επιλογή!

img_0773

Βασικός λόγος είναι φυσικά και η ύπαρξη του ξενώνα “Ευχαρις” των φίλων μας Ευχαρις και Βασίλη, που πάντα οργανώνουν πολύ ωραια πράγματα!

img_0825

Οκτω οικογένειες λοιπόν ξεκινησαμε από την Αθήνα την Παρασκευη 2 Δεκεμβρίου, οι περισσότερες με τετρακινητα αυτοκίνητα, για να περάσουμε 2 μέρες στα βουνά.

img_0876

Πήγαμε βολτα στην ευρυτερη περιοχή της λίμνης Δοξα, στην Ζαρούχλα και στην Ζήρεια (μέσα απο δασικούς δρόμους), βρήκαμε χιόνι και πολλές λάσπες και παιξαμε χιονοπόλεμο!

img_1034

(πατήστε στην φωτογραφια που ακολουθει να δείτε πως περάσαμε)

Parents off-road excursion to Feneos, December 2016

Ανοιχτό Μαθημα Προνηπίων στην Λίμνη Μπελέτσι

img_0661

Εχθές Σαββατο 26 Νοεμβρίου 2016, έγινε το πρώτο φετινό ανοιχτό μάθημα για την τάξη των προνηπίων στην Λίμνη Μπελέτσι που βρίσκεται στην Ιπποκράτειο Πολιτεία, στην πισω πλευρά της Πάρνηθας.

dsc_0376

Η επιλογή του μέρους δεν ήταν τυχαία. Την εποχή αυτή, τα παιδιά δουλεύουν σε ένα project γύρω από το νερό και όλος ο σχεδιασμός του open class είχε περιβαλλοντολογικό χαρακτήρα με κύριο θέμα την προστασία των υδάτινων πόρων (δεν σπαταλάμε το νερό, δεν ρυπαίνουμε την φύση, βλέπουμε πειραματικά πως καταστρέφεται το νερό όταν του ρίξουμε μεσα άλλα στοιχεία, κοκ).

dsc_0477

Παρ’ όλο λοιπόν που η λίμνη δεν έπαιξε ενεργό ρόλο στις δρασεις της ημέρας, η επιλογή της έκρυβε έντονο συμβολισμό, για όλους. Και βέβαια, ήταν μια καλή ευκαιρία για τις οικογένειες του κέντρου της πόλης να κάνουν μια σύντομη εκδρομή!

img_0634

Υπενθυμίζουμε εδώ ότι η λογική του ανοιχτού μαθήματος είναι, αφενός να πάρουν οι γονείς μια καλή γεύση από την ζωή και την ατμόσφαιρα της τάξης και αφετέρου να συμμετάσχουν σε σχολικές δράσεις μαζί με τα παιδιά, κάτι που ενισχύει πάντοτε τον δεσμό οικογένειας-σχολείου. Και φυσικά, να περνάμε καλά και να διασκεδάζουμε, κάτι που εχθές επετεύχθη στο μέγιστο!

dsc_0531

Μπορείτε να το διαπιστώσετε βλέποντας όλες τις φωτογραφίες από το open class (πατήστε εδώ) και βέβαια το βιντεο που ακολουθεί. Και του χρόνου να είμαστε καλά!

“Εκεί που πηγαίναμε όλοι μαζί!”

από την Τζένη Διαμαντοπούλου

sam_8287

Μια μέρα μετά την εκδρομή του μεταβρεφικού στο Βοτανικό Κήπο.

Καθόμαστε στον πρωινό μας κύκλο.

Ερώτηση από τις δασκάλες: «Θυμάστε που πήγαμε εχθές;»

Απάντηση Ελίζας: « Εκεί που πηγαίναμε όλοι μαζί!»

sam_8267

Πως περνάνε τις Πέμπτες τους τα προ-προνήπια στην Dorothy Snot;

από την Ειρήνη Λιθοξοπούλου & την Χρύσα Βαϊτση

Πρώτα μαθήματα στο κολυμβητήριο για τα προ-προνήπια…

slide01

Δηλαδή : μεγάλες τσάντες φουσκωμένες με μπουρνούζια, μαγιό, σκουφάκια και κάθε λογής κολυμβητικό εξοπλισμό. Επιβίβαση στο σχολικό, διαφωνίες για το αν η πισίνα και η θάλασσα είναι το ίδιο, πολλά «τούνελ» στην Κηφισίας και το «μεγάλο» κολυμβητήριο. Τα καινούρια αποδυτήρια στις Νηρηϊδες, οι καινούριοι εκπαιδευτές.

slide02

Τα παιχνίδια στο νερό…

slide03

Τα παιχνίδια στα αποδυτήρια…

slide04

Κάθε φορά, στον γυρισμό από το κολυμβητήριο αναρωτιόμαστε πώς να πέρασαν οι φίλοι μας που έμειναν στο σχολείο…

slide05

Οι οποίοι εν τω μεταξύ, ετοιμάζουν καινούρια παιχνίδια για την τάξη μας!

slide06

Όπως το παιχνίδι με το κουτί και τα μπαλάκια από αλουμινόχαρτο!

slide07

Κάποιοι επέλεξαν να βάψουν το κουτί…

slide08

Κάποιοι άλλοι, να φτιάξουν μπαλάκια από αλουμινόχαρτο…

slide08

Όσο τα υλικά μας στεγνώνουν, βγαίνουμε για παιχνίδι στην αυλή…

slide09

slide10

Και φυσικά, όταν η ομάδα του κολυμβητηρίου επιστρέφει, τα παιδιά που έμειναν στο σχολειο τους παρουσιάζουν το καινούριο παιχνίδι… Έκπληξη!!!

slide11

Κάπως έτσι περνάνε φέτος τις Πέμπτες τους τα προ-προνηπια της Dorothy Snot!!

In the Champions League of Education

από τον Ι.Κ. Γιαννούδη

H φιλοσοφία μας είναι ότι αν θέλεις να γίνεις καλός σε ότι κάνεις, πρέπει να συγχνωτίζεσαι και να συγκρίνεσαι μόνο με τους άριστους.

Και αυτό ακριβώς κανει η Dorothy Snot από το ξεκίνημα της, για αυτό και σήμερα είναι ένα από τα κορυφαία σχολεία του είδους της, στον κόσμο.

ipsef-1-1

Στα πλαίσια αυτά, προσκληθήκαμε να μιλήσουμε για το σχολείο μας και για το concept που έχουμε αναπτύξει επάνω στο play-based education, στο συνέδριο της IPSEF που έγινε στο Dubai, το διάστημα 27-29 Σεπτεμβρίου 2016.

Η IPSEF  διοργανώνει δύο μεγάλα συνέδρια τον χρόνο για education investors & school operators. Eνα το φθινόπωρο στην περιοχή του Κόλπου και ένα την Ανοιξη, στην Απω Ανατολή.

Η επιλογή των τοποθεσιών δεν είναι τυχαία, καθώς πρόκειται για δύο από τις πλέον αναπτυσσόμενες αγορές εκπαίδευσης στον κόσμο.  Ειδικά στην Ασία, γίνεται τρελό πάρτυ στους αριθμούς και στα μεγέθη της εκπαίδευσης.

img_0162-1

Εδώ δεν είναι βέβαια το μέρος να μιλήσουμε για το business of education. Θεωρώ υποχρέωση μου όμως να σας δώσω μια εικόνα για το πως εξελίσεται η εκπαίδευση διεθνώς, ώστε να ξεφύγουμε λίγο από το μίζερο ελληνικό παρόν.

Ποια είναι λοιπόν τα σύγχρονα education trends στον σοβαρό κόσμο?

1. Το έχω ξαναπει και θα το ξαναπώ: η εκπαίδευση σήμερα, είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι απολύτως συνδεδεμένη με την τεχνολογία. Δημοτικά  και γυμνάσια στέλνουν τους δασκάλους τους για σεμινάρια ρομποτικής στο Carnegie-Mellon και δηλώνουν με υπερηφάνια ότι όλοι τους οι δάσκαλοι ειναι system integrators, μέσα στην τάξη.  Οι 3D printers και τα iMac είναι εξίσου πολλά με τις καρέκλες και τους μαρκαδόρους και στα νέα σχολεία που χτίζονται προβλεπεται ειδικός χώρος για προσγείωση drone….

img_0245-1

Αυτό είναι καλό ή κακό θα ρωτήσει κάποιος?

Η δική μας γνώμη είναι ότι ο τρόπος εφαρμογής είναι που κάνει πάντα την διαφορά.  Δεν μπορούμε και δεν πρέπει όμως να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι τα παιδιά μας, σε λίγα χρόνια, θα κληθούν να ανταγωνιστουν επί ίσοις όροις παιδιά που θα έχουν αποφοιτήσει από σχολεία με τέτοια νοοτροπία…

 

2. O τρομακτικός ποιοτικός ανταγωνισμός είναι ένας άλλος παράγοντας που σπρώχνει τα πράγματα μπροστά.

Μπορεί για την ελληνική κυβέρνηση, το φλέγον εκπαιδευτικό ζήτημα να είναι ο τρόπος που θα διδάσκονται τα θρησκευτικά, στον υπόλοιπο κόσμο όμως οι κυβερνήσεις επιδιώκουν με κάθε τρόπο την δημιουργία όλο και περισσότερων υψηλής ποιότητας σχολείων, ανεξαρτήτως εκπαιδευτικης φιλοσοφίας.

img_0242-1

Ο λόγος είναι απλός και εξηγείται πλήρως από τα λόγια του Dr. Abdulla Al Karam, Γενικού Διευθυντή Εκπαίδευσης και Προέδρου του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της κυβέρνησης του Nτουμπάι (είναι ας πούμε ο Υπουργός Παιδείας του Εμιράτου):

“Οσο περισσότερα κορυφαία σχολεία ανοίγουν καθε χρόνο, τοσο περισσότερα μέτρια και κακά σχολεία θα κλείνουν κάθε χρόνο. Η έλλειψη μαθητών θα διώχνει τους λιγότερο ικανούς εκτός αγοράς και έτσι, η ποιότητα της εκπαίδευσης στην κοινωνία θα αυξάνεται διαρκώς”.

img_0191-1

 

3. Τέλος, δεν πρέπει να υπάρχει σήμερα χώρα στον κόσμο (εκτός από την Ελλάδα….) που να μην τοποθετεί την δημιουργία μιας υψηλού επιπέδου παιδείας στο κέντρο της αναπτυξιακής της στρατηγικής.

Ρίξτε τυχαία ένα βελάκι στον παγκόσμιο χάρτη και μετα ψάξτε στο google για το στρατηγικο πλάνο εκπαιδευτικής ανάπτυξης της χώρας. Θα εκπλαγείτε βλέποντας ότι, από την Εσθονία μεχρι το Κατάρ και από την Σαουδική Αραβία έως το Περού, όλοι επενδύουν big time στην αριστεία του εκπαιδευτικού τους συστήματος. Γιατί?

Διότι έχουν συνειδητοποιήσει ότι μόνο με αυτό τον τρόπο μπορούν να διασφαλίσουν μια “δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη” (😛😛😛 ) για τον κάθε πολίτη ατομικά και για την κοινωνία συνολικά.

Και θα δείτε πως όλο αυτό θα οδηγήσει σε ένα τεράστιο επενδυτικό κύμα στην εκπάιδευση, τα επόμενα 5-6 χρόνια…

Θα μπορούσα να συνεχίσω και να γραψω πολλά περισσότερα αλλά νομίζω δεν έχει νόημα, ας μείνουμε στην μεγάλη εικόνα. Αρκεί να μπορέσουμε να την κατανοήσουμε και να την εμπεδώσουμε.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε  σωστά τα πραγματικά δεδομένα, ώστε να μπορούμε μετά να πάρουμε αποφάσεις υπολογίζοντας με ακρίβεια το ένα ή το άλλο ρίσκο.

Διότι, το χειρότερο πράγμα στην ζωή είναι να νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε την τύφλα μας. Και στο σπορ αυτό, στην Ελλάδα είμαστε πρωταθλητές…..

Μουσική στο βρεφικό τμήμα

από την Μαρία Γρυλλάκη

Ως μικροί εξερευνητές, τα παιδιά δεν θα μπορούσαν να μην εξερευνήσουν τον χώρο της μουσικής. Κάθε μέρα στο βρεφικό τμήμα, στο άκουσμα των ήχων κάθε παιδί συμμετέχει με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

slide3

Ο χορός, ο ρυθμός και το τραγούδι, για το κατάλληλο χρονικό διαστημα και στις κατάλληλες ώρες, μπορούν να αποδειχθούν θαυματουργά! Σε καταστάσεις πίεσης ή έντονου στρες, η μουσική μπορεί να απελευθερώσει το άγχος και τον πόνο, μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη την ώρα του ύπνου ή την ώρα του δημιουργικού παιχνιδιού και μπορεί να βοηθήσει το παιδί να χαλαρώσει. Πολλές φορές λειτουργεί φυσικά και σαν μέσο έκφρασης και επικοινωνίας.

slide1-1

Η μαγεία που έρχεται με το πάτημα ενός πλήκτρου είναι μεγάλη. Το σημαντικό είναι να δώσεις στα παιδιά την ευκαιρία να πατήσουν τα πλήκτρα μόνα τους και να φτιάξουν έτσι συμμετέχοντας ενεργά, την δική τους αγαπημένη μουσική!

So many questions to be asked

Στις αρχες Σεπτεμβρίου μιλούσα με τον φίλο μου τον Meynell που έκανε ένα απο τα συνηθισμενα του road trips ανά την Ευρώπη. Δεν είχε συγκεκριμένους  προορισμούς και έτσι του πρότεινα να έλθει και απο την Ελλάδα, να τα πούμε από κοντά και να σχεδιάσουμε τίποτα καινούριο.

Για να τον δελεάσω, και επειδή ξέρω πόσο μεγάλη συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια στον χώρο των play professionals γύρω από το θέμα “Play in situations of crisis”, του είπα ότι θα μπορούσα να του κανονίσω και ένα play session σε κάποιον χώρο που φιλοξενούνται πρόσφυγες.

Νομίζω ότι αυτό ήταν που τον έψησε τελικά να έλθει! Και βέβαια, ο άλλος καλός φίλος Σπύρος Κασιμάτης, που μέσω της Ελιξ έχει ενεργό ρόλο στο camp του Ελαιώνα, σε χρόνο dt κανόνισε την επίσκεψη  – και τον ευχαριστούμε για αυτό.

img_9997

Ο Meynell έγραψε για αυτή την εμπειρία στο διαδικτυακό του newsletter, to IP-DIP, το οποίο το διαβαζουν καθε εβδομάδα καμια δεκαριά χιλιάδες play professionals ανα τον κόσμο. Για όποιον ενδιαφερεται, παραθέτω εδώ το κείμενο του….

screen-shot-2016-10-01-at-1-20-28-pm

screen-shot-2016-10-01-at-1-21-03-pm

img_0133

Και επιτρέψτε μου και μένα να μεταφράσω ένα κομμάτι:

“Τα παιδιά των προσφύγων έπαιζαν, σαν να ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για παιχνίδι σε αυτή την ζωή – το ίδιο όμως έκαναν και τα παιδιά της πατρίδας μου το καλοκαίρι που μας πέρασε, όταν ήμουν στο παρκο της Bognor (στμ. παραθαλάσσιο αγγλικό θέρετρο στα νότια της Βρετανίας).

Ανακάλυψαν και εφηύραν δικούς τους τρόπους για παιχνίδι, ακριβώς όπως και τα παιδια στην Bognor. Παρέες φίλων τσακώθηκαν και δημιουργήθηκαν μικροεντάσεις, ακριβώς όπως και στην Bognor.  Και όταν άρχισα να ξεφουσκώνω τα παιχνίδια, προσπάθησαν απελπισμένα με τα χέρια τους να εμποδίσουν τον αέρα να βγεί από την βαλβίδα, ακριβώς όπως συνέβη και στην Bognor!”

img_0127

Ο Μeynell, ένας άνθρωπος με τεράστια εμπειρία και γνώση επάνω στο παιχνίδι, το μόνο που κάνει μέσα απο τα κείμενα του είναι να θέτει ερωτήματα και προβληματισμούς. Και να αποδεικνύει διαρκώς και εμπειρικά ότι το ακηδεμόνευτο παιχνίδι, χωρίς παρεμβάσεις και κατευθύνσεις από τους ενήλικες, είναι η απολύτως φυσιολογική κατάσταση για κάθε παιδί, σε κάθε μέρος του κόσμου, υπό τις οποιεσδήποτε συνθήκες.

Γιατί λοιπόν στο σχολείο να είναι αλλιώς?