The proof of the pudding is in the eating. Always!

Το προηγούμενο μας κείμενο, τελείωνε ως εξής: “Και φυσικά, σε όλη την διάρκεια της παρουσίας του παιδιού μας εκεί, κρίνουμε και αξιολογούμε το σχολείο με βάση ακριβώς τα κριτήρια με τα οποία το επιλέξαμε και με βάση όσα οι άνθρωποι του υποσχέθηκαν ότι θα μας προσφέρουν.

Εμείς στην Dorothy Snot θεωρούμε την διαδικασία της αξιολόγησης μας απο τους γονείς μια από τις πιο σημαντικές στιγμές κάθε χρονιάς (και απο τα παιδια φυσικά, αλλά αυτα μας αξιολογούν face-to-face, καθε μέρα!)

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι πάντοτε πρέπει να έχουμε ένα κίνητρο για να γινόμαστε καλύτεροι και να δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Οπως λέμε συνέχεια άλλωστε, ο κόσμος διαρκλως αλλάζει και εξελίσεται και ένα σχολείο είναι υποχρεωμένο από την φύση του να κάνει το ίδιο.

Εχουμε πολλούς τρόπους που μετράμε καθημερινά, δυναμικά, την απόδοση μας και πάντοτε πρώτοι εμείς ξέρουμε τι χρειάζεται βελτίωση και ποια είναι τα δυνατά μας σημεία. Η διαδικασία όμως της επίσημης αξιολόγησης από τους γονείς, μια φορά τον χρόνο, είναι το επιστέγασμα.

Διότι, κατά την γνώμη μας, σε κάθε αξιολόγηση προϊόντος ή υπηρεσίας, αυτό που μετράει πρωτίστως είναι η γνώμη αυτών που πλήρωσαν για την αγοράσουν.

“The proof of the pudding is in the eating” λέει ένα αγαπημένο μας αγγλικό γνωμικό – και τα αποτελέσματα της ετήσιας αξιολόγησης μας από τους γονείς δείχνουν αυτό ακριβώς: αν η πουτίγκα που φτιάξαμε όλη την χρονιά, ήταν νόστιμη!

Τα τελευταία πέντε χρόνια, το ποσοστό ικανοποίησης των γονέων από την ποιότητα των υπηρεσιών μας εχει ανέβει απο το 90% στο 96% (πατήστε να δείτε τα αναλυτικά αποτελέσματα), κάτι που φυσικά μας χαροποιεί και μας υποχρεώνει να κάνουμε μεγάλη προσπάθεια για να παραμείνουμε εκεί!

Το ερωτηματολόγιο αυτό βγάζει μέσο όρο 2.71 στα 5, ή αλλιώς ποσοστό ικανοποίησης 54%

Φέτος μάλιστα έγινε κάτι πραγματικά εντυπωσιακό και πολύ ωφέλιμο για εμάς: λάβαμε 32 συμπληρωμένα ερωτηματολόγια με μέσο όρο σχεδόν 97% και ένα ερωτηματολόγιο, το πιο πάνω, με ποσοστό ικανοποίησης 54%!

Οπως είναι φυσικό, μια τοσο μεγάλη απόκλιση σε ένα τόσο μικρό μέρος του δείγματος στατιστικά περνάει σχεδόν απαρατήρητη. Απλώς μας κατέβασε τον μέσο όρο από το 97% στο 96%….

Παραθέτουμε άλλο ένα τυχαίο ερωτηματολόγιο, για συγκριτικούς λόγους. Και τα δύο ερωτηματολόγια ειναι συμπληρωμένα από μαμάδες παιδιών του ίδιου τμήματος, με τις ίδιες δασκάλες, την ίδια χρονική περίοδο.

Εμείς όμως δεν κάνουμε στατιστική, ούτε μετρήσεις για το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές. Για εμάς, αυτο το ένα ερωτηματολόγιο με τόσο μεγάλο ποσοστό δυσαρέσκειας απο το σχολείο μας είναι φοβερά σημαντικό και μας αναγκάζει να ξοδέψουμε πολύ χρόνο και κόπο και να  προσπαθήσουμε να καταλάβουμε το πως και το γιατί.

Για να μην μακρηγορούμε, μια τετοια βαθμολογία σίγουρα μας δείχνει δύο πράγματα:

  1. Οτι σαν σχολείο αποτύχαμε, για ένα εκατομμύριο λόγους, να κανουμε το καλύτερο που μπορούσαμε για την συγκεκριμένη οικογένεια. Back to our drawing board, για να βρουμε το λάθος.
  2. Οτι όμως και η οικογένεια αυτή είχε προσδοκίες και απαιτήσεις που το σχολείο μας δεν μπόρεσε να καλύψει.

Και το γεγονός ότι μιλάμε για μόλις 1 στις 33 απαντήσεις δείχνει ξεκάθαρα ότι η επιλογή του συγκεκριμένου σχολείου, με την δεδομένη εκπαιδευτική φιλοσοφία, δεν ήταν η ιδανική επιλογή in first place για την οικογένεια αυτή. Eίτε εμείς δεν μπορέσαμε να τους εξηγήσουμε σωστά από πριν ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, είτε αυτοί δεν μπορέσαν να αξιολογήσουν σωστά εάν το σχολείο μας μπορούσε να τους προσφέρει όσα ζητούσαν. Μάλλον και τα δύο συνέβησαν.

Ευκαιρία λοιπόν να ξαναπούμε δημοσίως και με έμφαση το ποίημα που τόσο μας αρέσει  να λέμε σε κάθε οικογένεια, πριν γραφτεί στο σχολείο μας:

“Δείτε πολλά σχολεία, ξεψαχνίστε για τα καλά τους ανθρώπους που τα διοικούν ώστε να κατανοήσουμε πραγματικά αν ξέρουν τι κάνουν, πως το κάνουν και γιατί το κάνουν. Έπειτα, επιλέξτε αυτό το σχολείο που είναι όσο γίνεται πιο κοντά στις δικές μας διαμορφωμένες αξίες και απαιτήσεις.”

Γιατί είναι σημαντικό να επιλέξουμε σχολείο του οποίου οι αξίες ταυτίζονται με τις αξίες της δικής μας οικογένειας

Κάθε φορά που μας επισκέπτονται στο σχολείο νέοι γονείς για ενημέρωση, κλείνουμε την παρουσίαση μας για την Dorothy Snot, λέγοντας:

“Δείτε πολλά σχολεία και επιλέξτε αυτό του οποίου οι αξίες και η εκπαιδευτική φιλοσοφία είναι όσο γινεται πιο κοντά στις δικές σας αξίες και στον δικό σας τρόπο ζωής.”

Διότι, είναι πολύ συνηθισμένο γονείς να επλέγουν ένα σχολείο επειδη απλώς τους βολεύει γεωγραφικά ή επειδή στην παιδική χαρά άκουσαν από κάποιους ότι είναι το καλύτερο.

Είναι επίσης αρκετά συνηθισμένο οι άνθρωποι που διοικούν ένα ιδιωτικό σχολείο να μην θέλουν να χάσουν έναν ή περισσότερους πελάτες και να είναι πρόθυμοι να “βάλουν πολύ νερό στο κρασί τους“, ώστε να ικανοποιήσουν με την δουλιεά τους εντελώς διαφορετικές οικογένειες με εντελώς διαφορετικά αιτήματα και αξίες. Αυτό όμως, απλώς δεν γίνεται.

Η συνειδητή επιλογή ενός σχολείου είναι πολύ σοβαρή διαδικασία και το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μια οικογένεια με πολύ μικρά παιδιά ειναι, πιστέψτε μας, να επιλέξει για το τέκνο της ένα σχολείο εντελώς ασύμβατο με τις δικές της ανάγκες και απαιτήσεις.

Εαν κάτι τετοιο συμβει, το παιδί θα είναι μονίμως υποχρεωμένο να ισορροπεί ανάμεσα σε όσα βιώνει στο σχολείο και σε όσα ακούει και βλέπει στην οικογένεια του. Εαν τα λεγόμενα ή τα πεπραγμένα των γονέων ακυρώνουν ή αμφισβητούν σφόδρα το σχολείο, το παιδί απλώς θα ζει σε μια μόνιμη κατάσταση αμφιβολίας που δεν θα του επιτρέπει να είναι χαρούμενο και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στους γύρω.

Για να μπορέσει λοιπόν μια οικογένεια να επιλέξει το σωστό σχολείο, πρέπει κατ’ αρχήν να ξέρει η ίδια τι περιμένει από ένα σχολειο.

Εάν περιμένει, ας απούμε, από το σχολείο να διαμορφώσει την προσωπικότητα του παιδιού από το μηδέν και εν λευκώ, δίχως οι γονείς να ασχοληθούν, η αποτυχία είναι δεδομένη.

Διότι, παντού και πάντοτε, ο βασικός φορέας μεταφοράς αξιών και πολιτισμού προς ένα παιδί είναι η οικογένεια του. Το σχολείο απλώς δρα επικουρικά.

Και για τον λόγο αυτό, οι αξίες του σχολείου πρέπει να έρχονται και να κουμπώνουν με αυτές της οικογένειας και όχι το αντίθετο – που εδω που τα λέμε είναι και εντελώς ανέφικτο. Ενήλικες γονείς 30 και 40 ετών δεν  αλλάζουν την κοσμοθεωρία τους επειδή ένα σχολείο τους λέει κατι άλλο…

Το bottom line λοιπόν ειναι απλό: βλέπουμε πολλά σχολεία και ξεψαχνίζουμε για τα καλά τους ανθρώπους που τα διοικούν ώστε να κατανοήσουμε πραγματικά αν ξέρουν τι κάνουν, πως το κάνουν και γιατί το κάνουν. Έπειτα, επιλέγουμε αυτό το σχολέιο που είναι όσο γίνεται πιο κοντά στις δικές μας διαμορφωμένες αξίες και απαιτήσεις.

Και φυσικά, σε όλη την διάρκεια της παρουσίας του παιδιού μας εκεί κρίνουμε και αξιολογούμε το σχολείο με βάση ακριβώς τα κριτήρια με τα οποία το επιλέξαμε και με βάση όσα οι άνθρωποι του υποσχέθηκαν ότι θα μας προσφέρουν.

Επ’ αυτού όμως θα είναι το επόμενο μας κείμενο, stay tuned….

Πως επιλέγουμε ένα κορυφαίο σχολείο για πολύ μικρά παιδιά

Για κάποιους, η διαδικασία εύρεσης ενός σχολείου για ένα παιδι προσχολικής ηλικίας είναι απλή υπόθεση. Επισκέπτονται 2-3 “παιδικούς σταθμούς” (τι τραγικός όρος…) στην γειτονιά τους, παζαρεύουν λίγο την τιμή και τελικά επιλέγουν αυτόν που τους έκανε καλύτερη εντύπωση. Θεμιτό.

Υπάρχει βεβαια και μια άλλη ομάδα γονέων. Αυτοί που ενστερνίζονται (χωρίς να το γνωρίζουν πολλές φορές) το αμερικάνικο δόγμα που λέει: “Εχεις μόνο 20 χιλιάδες δολλάρια να επενδύσεις για την εκπαίδευση του παιδιου σου? Δώσε τα στο preschool”.

Kαι είναι λογικό το παραπάνω δόγμα. Ολα τα σχολεία από το δημοτικό και πάνω, δίνουν στο παιδί γνώσεις. Οχι μόνο βέβαια, αλλά κυρίως γνώσεις. Το preschool όμως χτίζει την προσωπικότητα του παιδιού. Και μόνον.  Πως ακριβώς γίνεται αυτό, ίσως το εξηγήσουμε σε ένα άλλο άρθρο – σίγουρα όμως μπορουμε να σας το εξηγησουμε όποτε θέλετε, δια ζώσης.

Για αυτούς τους γονείς λοιπόν, αυτούς που είναι ικανοί να ψάχνουν μήνες και μήνες για να βρουν το ιδανικό για αυτούς σχολείο, για αυτούς γραφουμε το παρόν άρθρο. Προσπαθούμε να πούμε κάποια πράγματα που εμείς στην Dorothy Snot θεωρούμε πολύ σημαντικά. Ελπίζουμε να τα βρείτε το ίδιο σημαντικά και εσείς.

Σε κάθε σχολείο που επισκέπτεστε, να έχετε στο νου σας να προσέξετε κάποια πράγματα πολύ σημαντικά που χαρακτηρίζουν, όχι το φαίνεσθαι, αλλά την ουσία της εκπαίδευσης.

Να θυμάστε π.χ. πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν μπορεί να συγκριθεί ένα μικρό, κορυφαίο και απολύτως εξειδικευμένο σχολείο στην εκπαίδευση πολύ μικρών παιδιών με το νηπιαγωγείο ή το προνήπιο κάποιου μεγάλου και “επώνυμου” σχολείου – το οποίο συχνά  χρησιμοποιεί το preschool ως “κράχτη” (ακόμη και εκβιαστικά) για την προσέλκυση πελατών στην επόμενη και βασική του εκπαιδευτική βαθμίδα (δημοτικό).

Eίναι σαν να θέλετε ένα βράδυ να φάτε ενα κορυφαίο γλυκό. Που θα πάτε να το αγοράσετε, στο super market? Οχι βέβαια…..

Οταν όμως βρεθείτε στο super market, σας έλθει η λιγούρα και βαριέστε να πάτε σε ενα top ζαχαροπλαστείο, τότε θα αγοράσετε το πρώτο τυποποιημενο τσουρέκι που θα βρειτε μπροστά σας, για την ευκολία του πράγματος.

Εστω λοιπόν ότι επισκέπτεστε ένα εξειδικευμένο σχολειο για πολύ μικρά παιδιά. Κατά την γνώμη μας, οι άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι για την λειτουργία του σχολείου κατ’ ελάχιστον, θα πρέπει:

  1.  Να σας επιτρέπουν να μπαίνετε στους χώρους του σχολείου ελεύθερα, όποτε θέλετε.

Ρωτήστε π.χ, αν μπορείτε να κάνετε εσείς μια δραστηριότητα με τα παιδιά. Σε ένα καλό σχολείο, όχι μόνο θα το αποδεχθούν αυτό αλλά θα σας το προτείνουν κιόλας οι ίδιοι. Η ενεργός συμμετοχή των γονέων στην εκπαιδευτική διαδικασία, βοηθάει πολύ τα παιδιά να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και χαρά για την διαδικασία της μάθησης – ενώ παράλληλα προσφέρει στους γονείς εμπιστοσύνη και αυξημένο αίσθημα ασφαλείας.

  1.  Να χαίρονται όταν μπλέκεστε στα πόδια τους.

Ζητείστε π.χ. να φάτε μια μέρα μαζί με τα παιδιά, απροειδοποίητα (και πάλι σε ένα καλό σχολείο θα σας το προτείνουν μόνοι τους). Δεν είναι μόνο για να διαπιστώσετε οι ίδιοι την ποιότητα, είναι και γιατί η διαδικασία του φαγητού αποκαλύπτει πολλά για την συνοχή της ομάδας, για την δουλειά που γίνεται σε επίπεδο ορίων κοινωνικής συμπεριφοράς και για την σχέση των παιδιών με τις δασκάλες τους.

Σε ένα κορυφαίο σχολείο οι άνθρωποι, από τον πρώτο έως και τον τελευταίο είναι πολύ υπερήφανοι για την δουλειά που κάνουν. Και χαίρονται πάρα πολύ να σας την επιδεικνύουν, κάθε στιγμή!

  1.  Να «εξοργίζονται» και να το δείχνουν, όταν ακούν πράγματα με τα οποία διαφωνούν!

Πείτε ας πούμε φράσεις tricky, όπως «καλά τώρα, παιδιά είναι, και η τιμωρία χρειάζεται καμιά φορά».  Ή, «εντάξει μωρέ, δεν θα τον φέρνω και κάθε μέρα. Σιγά μη χάσει και το μάθημα!». Σε ένα σχολείο που σέβεται τον εαυτό του, οι άνθρωποι που θα ακούσουν κάτι τέτοια θα εξοργιστούν – και θα σας το δείξουν.

Διότι απλούστατα, παίρνουν την δουλειά τους πολύ στα σοβαρά για σας επιτρέψουν εσάς να την απαξιώσετε.

  1.  Να μπορούν πάντοτε να εξηγήσουν το «γιατί» πίσω από κάθε δραστηριότητα

Είναι πολύ εύκολο κάποιος να σχεδιάζει εντυπωσιακές δραστηριότητες, ερήμην των παιδιών, και μετά να τις υλοποιεί βάζοντας τα παιδιά να συμμετέχουν σαν μαϊμουδάκια και βγάζοντας όμορφες φωτογραφίες.

Το δύσκολο όμως είναι να σχεδιάζονται πράγματα ΜΑΖΙ με τα παιδιά, να στήνονται δραστηριότητες που καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες των παιδιών και που απαντούν στα δικά τους γιατί.

Τα παιδιά, μόνο όταν υπάρχει σκοπός που τα ίδια κατανοούν και επιλέγουν, συμμετέχουν ενεργά με ενθουσιασμό, χαίρονται και εξελίσσονται. Σε ένα κορυφαίο σχολείο, ακόμη και η τελευταία λεπτομέρεια έχει τον δικό της λόγο ύπαρξης. Μπορεί εσείς να διαφωνήσετε με την επεξήγηση που θα ακούσετε – αλλά πάντα πρέπει να υπάρχει μια τεκμηρίωση για κάθε γιατί.

  1.    Να τους αρέσει η καινοτομία και η διαφορετικότητα, να μην μένουν στα ίδια. Να αλλάζουν και να εξελίσονται, οι ίδιοι και το σχολειο.

Σε έναν κόσμο που έχει έλθει τούμπα πενήντα φορές τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, είναι αστείο να μένουμε με αφοσίωση προσηλωμένοι σε πράγματα που εθεωρούντο σημαντικά πριν τριάντα, πριν είκοσι ή ακόμη και πριν πέντε χρόνια.

Ρωτήστε για το πρόγραμμα των πρώτων μηνών. Εννιά στα δέκα σχολεία ξεκινούν KΑΘΕ ΧΡΟΝΟ με το φθινόπωρο, τα πρωτοβρόχια, τον τρύγο, την παρέλαση της 28ης, κλπ. Τα ίδια τυποποιημένα πράγματα, κάθε χρόνο, και με τον ίδιο δασκαλοκεντρικό τρόπο. Μείνετε μακριά!

Η μόνη σωστή απάντηση (κατά την γνώμη μας πάντα) στην ερώτηση «τι θα κάνετε τους πρώτους μήνες;» είναι «ότι αποφασίσουν τα παιδιά»….

  1.  Να έχουν φτιάξει ένα σχολείο γεμάτο «προκλήσεις».

Μην στραβομουτσουνιάζετε βλέποντας σκάλες, γωνίες ή ριψοκίνδυνα παιχνίδια στην αυλή. Όλα αυτά είναι στοιχεία τρομερά βοηθητικά για να μπορέσουν τα παιδιά να αυξήσουν την υπευθυνότητα και την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

Αυτό που πρέπει να παρατηρήσετε πολύ προσεχτικά είναι το ΠΩΣ οι δασκάλες τα αξιοποιούν εκπαιδευτικά όλα αυτά, ώστε τα παιδιά να προχωρούν και να εξελίσσουν την προσωπικότητα τους.

Θυμηθείτε ότι στόχος της εκπαίδευσης δεν είναι να παράγει υπερ-προστατευμένα από κάθε κίνδυνο παιδιά, είναι να δημιουργεί προσωπικότητες αυτόνομες και ανεξάρτητες, με πίστη στον εαυτό και στις δυνατότητες τους.

  1.  Να έχουν επιλέξει δασκάλες με προσωπικότητα και άποψη

Προφανώς, η διεύθυνση ενός σχολείου είναι αυτή που δίνει τον χαρακτήρα και την εκπαιδευτική γραμμή. Η δασκάλα όμως είναι αυτή που θα είναι καθημερινά μαζί με το παιδί σας, αυτή είναι που θα πρέπει να εμπιστευθείτε και να μπορέσετε να επικοινωνήσετε.

Μιλήστε μαζί της και δείτε αν ταιριάζουν οι αντιλήψεις σας. Αξιολογήστε επίσης πως αντιμετωπίζει το παιδί σας στην πρώτη επαφή μαζί του, πριν ακόμη το γράψετε στο σχολείο.  Αποφύγετε οπωσδήποτε τις περιπτώσεις όπου η προσωπικότητα της δασκάλας, με το που βλέπει την διευθύντρια, απλώς εξαφανίζεται!

  1.  Να έχουν φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς…

Κρατηθείτε μακριά από την μετριότητα και την χλιαρότητα (σε όλα τα πράγματα στην ζωή, να εξηγούμαστε!). Τα καλά σχολεία, που έχουν συγκεκριμένη εκπαιδευτική άποψη και που είναι υπερήφανα για την δουλειά που κάνουν, δεν προσπαθούν να ικανοποιήσουν όλον τον κόσμο. Κρατάνε τα standard τους ψηλά και δεν κάνουν κωλοτούμπες για να μην χάσουν έναν πελάτη.

Μορφώστε οι ίδιοι προσωπική γνώμη για όλα, ξεψαχνίστε τους για τα καλά, ζητήστε ακόμη-ακόμη να μιλήσετε και με γονείς παιδιων που εχουν αποφοιτήσει από το σχολείο αυτό – και μετά επιλέξτε το σχολείο που κρίνετε ότι ταιριάζει στις ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ οικογενειακές αξίες.

  1.  Να γουστάρουν και να παθιάζονται πρώτα οι ίδιοι με το σχολείο που έχουν και με την δουλειά που κάνουν.

Αυτονόητο, δεν χρειάζεται εξήγηση….

Open English Class για τα προνήπια

από την Κλαίρη Χατζηνικολάου

Δυο υπέροχες μέρες μας χάρισαν  οι γονείς του προνηπίου αυτήν την εβδομάδα. Ευχαριστούμε για την φοβερή ενέργεια, την καλή διάθεση και την αγαπη σας!

Σημαντική η συμμετοχή σας σε όλες τις δράσεις, έδωσαν άλλη διάσταση στο ανοιχτό μάθημα των Αγγλικων.

Πολλοί είναι οι γονείς κάθε χρόνο που με ρωτούν πως γίνεται το μάθημα και το πως αισθάνονται τα παιδιά κατά την διάρκεια του.

Έτσι λοιπόν, με αυτόν τον τρόπο θέλαμε να περασατε και ‘σεις στιγμές μαζί με τα παιδιά, όπως τις περνάμε κάθε Δευτέρα στο σχολείο παίζοντας, τραγουδώντας και διαβάζοντας ιστορίες.

Τίποτα δεν θα καταφέρναμε χωρίς την υποστήριξη σας. Κάθε τι απλό γίνεται σπουδαίο στα μάτια των παιδιών όταν το μοιράζονται με τους γονείς, τους πιο θερμούς υποστηρικτές τους.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Και το παιχνίδι συνεχίζεται… (μέρος 3ο)

από την Τζένη Διαμαντοπούλου

Μουσικές, ιστορίες, χορός, αθλήματα, παράξενα παιχνίδια και πολλές πολλές αγκαλιές γεμίζουν τον τελευταίο καιρό την τάξη του μεταβρεφικού τμήματος.
Κάθε μέρα είναι τόσο ξεχωριστή και τόσο απολαυστική!


Και ξέρετε γιατί; Γιατί οι γονείς έρχονται με φοβερές ιδέες και πολλή χαρά για να μπουν με το δικό τους τρόπο στο παιχνίδι των παιδιών.

Τα παιδιά από την πλευρά τους νιώθουν τόσο περήφανα που υποδέχονται τους γονείς τους στην τάξη τους, που παίζουν μαζί στο δικό τους χώρο και που τους συστήνουν τους φίλους τους.

Και είναι αυτό το σμίξιμο που γεμίζει χαμόγελα τα πρόσωπα και των μικρών και των μεγάλων.

Ευχαριστούμε τους γονείς της Σοφίας, του ‘Αιλερ, του Στρατή,

του Νικόλα, της Κατερίνας, της Μαρίνας και τη μαμά του Μανώλη για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισαν!!!

Reflections Of A Different Society

Για σήμερα Κυριακή 2 Απριλίου, είχαμε προγραμματισει εδώ και πολύ καιρό ένα μαγείρεμα στο σχολειο μας με την ομάδα R.O.A.D.S., για τους συμπολίτες μας που χρειάζονται ένα πιατο φαγητό λίγο περισσότερο.

Η R.O.A.D.S. (Reflections Of A different Society)  με τον Πλούτωνα, τον Μάνθο και των άλλα παιδιά, είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που μαγειρεύει συστηματικά για τους άστεγους της πόλης.

Ο στόχος της δικής μας σημερινής δράσης, ήταν διπλός: Αφ΄ενός, να ενεργοποιήσουμε για μια ακόμη φορά την φοβερή κοινότητα γονέων της Dorothy Snot, ώστε να προσφέρουμε όλοι μαζί ότι μπορούμε σε αυτούς που το χρειάζονται λίγο περισσότερο.

Αφ’ ετέρου, να εμπλέξουμε τα παιδιά μας για μια ακόμη φορά στην διαδικασία της πραγματικής ζωής. Ωστε, μέσα απο μια δράση σας κι αυτή, παίζοντας, με ενθουσιασμό, να αποκομίσουν παραστάσεις και εμπειρίες από αυτές που διαμορφώνουν αξίες και χαρακτήρα.

Η επιτυχία της εκδήλωσης ήταν δεδομένη, το τελικό αποτέλεσμα όμως, ποιοτικά και ποσοτικά, ήταν υπεράνω κάθε προσδοκίας!

Για τα χαρούμενα πρόσωπα και την ενθουσιώδη συμμετοχή των παιδιών (και των μεγάλων φυσικά!) δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε, αρκούν οι φωτογραφίες που βλέπετε.

Οσον αφορα το απτό αποτέλεσμα της δράσης: Σχεδόν 100 άτομα, μικροί και μεγάλοι, ετοιμάσαμε 300 μερίδες φαγητό – και σύμφωνα με τον Πλούτωνα, το επιπλέον υλικό που έφεραν οι γονείς του σχολειου αλλα δεν χρησιμοποιήσαμε σήμερα φτάνει για δύο ακόμη μαγειρέματα!

Ενα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν σε όλη την κοινότητα της Dorothy Snot, δασκάλες, γονείς και παιδια – και βεβαια στην μαγειρισσα μας κα. Ρούλα που σήμερα υπερέβαλε εαυτόν!

Και ένα μεγάλο μπράβο βέβαια στα παιδια της ROADS που προσφέρουν όλη αυτή την βοήθεια στην κοινωνία της πόλης μας, συνεχώς και συστηματικά!

Μια καταπληκτική δράση προσφοράς λοιπόν σήμερα – ένα μάθημα ίσως ενταγμένο στην δομή του νηπιαγωγειου ή του προνηπίου μας, άυριο.

Η Dorothy Snot μπαίνει σταδιακά στην δεύτερη εποχή της και only sky is the limit!

Μαγνητικό τραπέζι για τα προνήπια

από την Χαριτίνη Σταυρουλάκη

Προετοιμαζοντας τα παιδια για την επισκεψη στο Κέντρο Ερευνας για την Τεχνη και τις Επιστημες του γλύπτη Τάκη και προσπαθώντας να καταλάβουμε τι είναι το μαγνητικο πεδίο, φτιάξαμε στην τάξη των προνηπίων αυτό το «μαγνητικο τραπέζι» όπου αιωρούνται μεταλλικά καρφια ή μικροτεροι μαγνήτες.

Τα παιδια, θαυμάζουν – παίζουν με την κίνηση των αντικειμενων  και τις αποστασεις τους.

Ολα αυτα φυσικά ως απόρροια του project των παιδιων για τα ορυκτά!