“Ελα, θα σε βοηθήσω εγώ”

από την Κατερίνα Κατσιούλη

Το παιχνίδι στη φύση και σε εξωτερικούς χώρους αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας του σχολείου μας, το οποίο βέβαια βρίσκεται στην καρδιά του αστικού ιστού. Γιατί όμως;

Παρατηρώντας την ομάδα των παιδιών να παίζει στο φυσικό περιβάλλον, διαπιστώνουμε συνεχώς νέες διαστάσεις να ανοίγονται μέσα από σχετικές εμπειρίες…

Η μεγάλη ποικιλία ελεύθερων υλικών και αισθητηριακών ερεθισμάτων δίνει πολλές ευκαιρίες για εξερεύνηση και φανταστικό παιχνίδι.

“Είμαι νεράιδα με φτερά”

 “Είμαι πολεμιστής”

 “Είναι πολύ κρύο χωρίς γάντι”

Σε μία περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας το σώμα παρουσιάζει μεγάλη φυσική ανάπτυξη, το παιχνίδι στη φύση λετουργεί υποστηρικτικά. Τα παιδιά μπορούν να δοκιμάσουν πολλών ειδών κινήσεις και να διερευνήσουν τα όρια του σώματός τους.

“Αν πάρω φόρα θα ανέβω πιο εύκολα”

Η λήψη αποφάσεων από την ομάδα για τις διαδρoμές τις οποίες θα ακολουθήσουμε και τα σημεία από τα οποία θα περάσουμε, ενθαρρύνει την αυτονομία και την αυτοπεποίθηση των παιδιών.

¨Να πάμε στο κόκκινο”

“Κάτι φαίνεται εκεί”

Οι δύσκολες στιγμές, και όχι μόνο, δίνουν νέες ευκαιρίες αλληλεπίδρασης.

“Ελα, θα σε βοηθήσω εγώ”

“Θα σε βγάλω μία φωτογραφία”

Και φυσικά, οι φυσικοί χώροι επιτρέπουν τη χαλάρωση.

“Να φάμε δίπλα στη λίμνη”

 

Advertisements

Διαπολιτισμική εκπαίδευση & life-derived learning

από την Χρύσα Βαϊτση

Στην συλλογική μας συνείδηση υπάρχει η αίσθηση πως σε ένα ιδιωτικό σχολείο δεν δίνονται τόσες ευκαιρίες για διαπολιτισμική και κριτική εκπαίδευση. Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα λάθος, αφού η πλειονότητα των παιδιών προέρχονται από την Ελλάδα ή από άλλες χώρες με υψηλό κοινωνικοοικονομικό status.

Κοιτώντας όμως πιο προσεκτικά, και με πρόθεση πάντα τα παιδιά να προβληματιστούν και να διαχειριστούν θέματα που άπτονται της σύγχρονης πραγματικότητας (και όχι να δημιουργήσουμε μία γυάλα γι αυτά) τα ερεθίσματα ξαφνικά είναι παντού:

Η περιοχή μας και οι κάτοικοί της (Κυψέλη), ο Νdioba –δάσκαλος κρουστών (Αφρικανός), η κούκλα της μεταμφίεσης που έχει σκούρο δέρμα, το memory της τάξης, το Άσυλο Ανιάτων που πάμε για να φωνάξουμε δυνατά και να ξυπνήσουμε όλους τους κατοίκους του με την πιο δυνατή μας καλημέρα.

Κι έτσι, χωρίς πολλά λόγια, η διαφορετικότητα μπαίνει ενεργά στη ζωή μας, τόσο φυσιολογικά όσο το αυθόρμητο χαμόγελο των παιδιών.

Τι κάνουμε με τα “σκουπίδια” μας;

από τις Ειρήνη Λιθοξοπούλου & Κατερίνα Κατσιούλη

Στην τάξη Γκασπάρ των προ-προνηπίων συγκεντρώνουμε ανακυκλώσιμα υλικά καθημερινής χρήσης, με στόχο να βρουμε τρόπους να τα χρησιμοποιήσουμε ξανά.

Μαζευτηκαν πολλά όμως και η τάξη γέμισε “σκουπίδια”! Πως το διαχειριζόμαστε;

Για να ανέβουμε ψηλά

από την Δάφνη Μανουσάκη

Τον τελευταίο καιρό στο μεταβρεφικό “Τίμοθυ” ασχολούμαστε με το πως μπορούμε να ανεβουμε ψηλά και τι μπορούμε να κάνουμε εκεί.

Στα πλαίσια αυτά επισκεφθήκαμε το γυμναστήριο Fitplus alternative workout . Δεν ήταν βέβαια μια απλή επίσκεψη, αφού εκεί πήγαμε παρέα με τον Πίπη (μασκοτ της τάξης), για να συναντήσουμε τους φίλους του και μέσα απο δοκιμασίες να προσπαθήσουμε να φτάσουμε το φεγγάρι!

Συρθήκαμε αθόρυβα, δίπλα σε φίδια…

Μπήκαμε σε φωλιά με μυρμήγκια…

 

Κυλιστήκαμε στη λάσπη, σκαρφαλώσαμε για να φάμε φύλλα…

Και τελικά, καταφέραμε να αγγίξουμε το φεγγάρι!

Μέσα από ασκήσεις που έχουν τη μορφή παιχνιδιού, τα παιδιά αποκτούν νέες κινητικές δεξιότητες (συντονισμό κινήσεων), αναπτύσσουν τη φαντασία τους και αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Τί μπορούμε να κάνουμε με τα ανακυκλώσιμα υλικά; – “Να τα χαλάσουμε και να τα ξαναφτιάξουμε!”

από τις Κατερίνα Κατσιούλη & Ειρήνη Λιθοξοπούλου

Η ταξινόμηση των ανακυκλώσιμων υλικών που συλλέξαμε στην τάξη ανέδειξε τα ρολά από χαρτί υγείας στη δεύτερη θέση, μετά από τις πλαστικές συσκευασίες!

To κριτήριο κατάταξης ήταν το πλήθος και αυτό μας οδήγησε στην επιλογή να επεξεργαστουμε την ιδέας της ομάδας “να χαλάσουμε τα ανακυκλώσιμα υλικά και να τα ξαναφτιάξουμε”.

Τα παιδιά χρωμάτισαν τα ρολά επιλέγοντας διάφορα μοτίβα και τα έκοψαν, προκειμένου να τα χαλάσουν!

Στην προσπάθειά να τα ξαναφτιάξουν παρατήρησαν πόσα μικρά κομμάτια χρειάζονται προκειμένου να συνθέσουν το αρχικό ρολό και αναρωτήθηκαν για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουν να κάνουν την κατασκευή τους σταθερή.

Η χρήση μίας αυτοσχέδιας βάσης με καλαμάκια και καπάκια από πλαστικές συσκευασίες έδωσε λύση στο πρόβλημα στήριξης και αποτέλεσε αφορμή για την ανάπτυξη ενός παιχνιδιού.

Τα παιδιά σχημάτισαν δύο ομάδες και κλήθηκαν να γεμίσουν τις βάσεις τους με ρολά χρησιμοποιώντας κάθε φορά την ένδειξη του ζαριού και απαριθμώντας στο τέλος τα ρολά τα οποία χρειάστηκαν.

Τέλος, τα παιδιά έκαναν ατομικές συνθέσεις με τα υλικά δημιουργώντας νέα αντικείμενα: βουνό, πύργος, πύργος του Άιφελ, δέντρο, καμινάδα, σκάλα. Χαλώντας κάθε φορά τη σύνθεσή τους, είχαν την ευκαιρία να παίξουν από την αρχή, δημιουργώντας κάτι καινούργιο.

Ανοιξη στον λαχανόκηπο

από τον Ορέστη Πρέκα-Πατρωνάκη

Σήμερα στο λάχανόκηπό που μας έχει παραχωρήσει η Φιλοδασική στην Καισαριανή, το θερμόμετρο έδειξε 17 βαθμούς υπό σκιά, ενώ όταν βγήκαμε στον ήλιο αυτόματα όλοι μείναμε με τα κοντομάνικα. Η άνοιξη έχει μπεί για τα καλά!

Γεγονός πολύ ευχάριστο για εμάς, για τη διάθεσή μας για παιχνίδι και για εξερεύνηση στο δάσος, δυσάρεστο όμως για κάποιους άλλους: για τα κουνουπίδια και τα σπανάκια. Οι θερμοκρασίες αυτές σημαίνουν πως η εποχή τους πέρασε και ειδικά για τα κουνουπίδια οι μικροί καρποί τους δεν πρόκειται να μεγαλώσουν.

Μόλις μας το ανακοίνωσε αυτό ο κύριος Κώστας, ο γεωπόνος της φιλοδασικής, συζητήσαμε με τα παιδιά τι θα κάνουμε. Διάφορες ιδέες ακούστηκαν (σημείωση: αντίστοιχη κουβέντα είχαμε κάνει και για τα μπρόκολα του λαχανόκηπου στην αυλή του σχολείου μας) και καταλήξαμε στο να τα ξεριζώσουμε -όχι να τα κόψουμε!- ώστε να φυτέψουμε καινούρια, καλοκαιρινά φυτά.

Έτσι κι έγινε για τα κουνουπίδια μας. Τα σπανάκια είχαν καλύτερη μοίρα: κόψαμε τα φύλλα τους, μαζί και μια γεναία ποσότητα μαιντανού, τα οποία φέραμε στο σχολείο και εφοδιάσαμε την κουζίνα της κυρίας Ρούλας. Ελπίζουμε αύριο να φάμε μια ωραία σαλάτα ή κάποια άλλη σπεσιαλιτε!

Ολοκληρώνοντας το project της γραφής

από την Ελένη Τριανταφυλλοπούλου

Στην προσπάθειά μας να ολοκληρώσουμε το πρότζεκτ της γραφής με το οποίο ασχολιόμασταν το προηγούμενο διάστημα στο τμήμα των προνηπίων, δημιουργήσαμε ως συνολική αποτίμηση όλων των δραστηριοτήτων μας ένα βιβλίο το οποίο συνοψίζει τα βασικά στοιχεία της ιστορικής εξέλιξης της γραφής που ερευνήσαμε.

Στην τάξη μας ήρθε η μαμά του Ορέστη, Τερέζα για να μας δείξει ένα νέο τρόπο αποτυπώματος με το υλικό gelli plate, το οποίο είχε κατασκευάσει για εμάς.

Απλώσαμε λοιπόν τέμπερα πάνω σε αυτό το ζελέ, βάλαμε πάνω διάφορα διακοσμητικά σχέδια, στρώσαμε το χαρτί και σηκώνοντάς το αποκαλύφθηκε το αποτύπωμα που είχαμε δημιουργήσει.

Στη συνέχεια κάθε παιδί διάλεξε το τύπωμα που του άρεσε πιο πολύ και αυτό έγινε το εξώφυλλο του βιβλίου,   στο οποίο τα παιδιά έγραψαν τον τίτλο του, έκοψαν και κόλλησαν τις επικεφαλίδες από την κάθε εξελικτική περίοδο και τέλος το δέσαμε.