είναι η Ειρήνη και μας γέμισε ευτυχία!

τι όμορφο αλήθεια να ανοίγεις ένα πρωινό το γραμματοκιβώτιο του σχολείου και να βρίσκεις μέσα το διπλανό σημείωμα!

τι ωραίο να αισθάνεσαι ότι ερήμην σου και χωρίς να το γνωρίζεις, κάνεις κάποιους άλλους συνανθρώπους μας χαρούμενους – και με τόσο μικρά πράγματα, ε;

…τελικά όντως ο θεός μάλλον εκεί βρίσκεται, στις μικρές καθημερινές λεπτομέρειες!

Καλή μας άγνωστη φίλη Ειρήνη, σε ευχαριστούμε για τα όμορφα λόγια που μας ζέσταναν την καρδιά και σε περιμένουμε όποτε θέλεις, μόνη ή με την φίλη σου την Βούλα, για να γνωρίσεις από κοντά τον μαγικό κόσμο της Dorothy Snot!


με πολλή αγάπη

Ντανιέλα

Το γραμμα που λειπει

Φοβήθηκε η χρυσόσκονη.

Τι κι αν στολίζει καθε χρονο το δεντρο.

Αρκει ένα φύσημα

και παει

δεν χρειάζεται καν

να περάσει ο καιρός.

Σκορπά προτού τα υπόλοιπα

στολίδια ανέβουν στο ράφι

ποτέ της δεν έχει φτάσει μέχρι το πατάρι

δεν είχε ποτέ μια τόση δα

θεσούλα σταθερή…..

.
.

Η καλή ποίηση εξαγνίζει. Και η ποίηση της  αγαπημένης μας Ελένης Γκίκα είναι όαση μέσα στην άνυδρη πραγματικότητα. Μην στερήσετε από τον εαυτό σας αυτό το πολύτιμο δώρο…..

Είτανε μια γριά απ΄τη λιβύη

————————————————–

Είτανε μια κοπέλα απ’ το Καλαμάκι

που ψάρευε αχινιούς με το καμάκι.

Μα ξάφνου ένα γουρούνι

της μπήκε στο ρουθούνι

και πνίγηκε η κοπέλα άπ’ το Καλαμάκι.

 ————————————————–

Είτανε μια γριά απ’ τη Λιβύη

που διάβαζε του Πλούταρχου τσοι βίοι

Σαν ετέλειωνε έναν τόμο

τον επέταγε στον δρόμο –

Τούτη η σχολαστικιά π’ τη Λιβύη.

————————————————-

 

Δύο από τα  παιδικά ποιήματα  (limericks) του Γιώργου Σεφέρη