Διαχείριση απορριμάτων μέσω της κομποστοποίησης

από την Κριστίνα Ντονόσιε

Μιας και η διαδικασία ανακύκλωσης μπήκε στην καθημερινότητα του νηπιαγωγείου, τα παιδιά αποκτούν σιγά σιγά κάποιες συνήθειες ως προς τη διαχείριση των απορριμμάτων τους.

Καθώς ολοκληρώνουν το πρωινό τους, τα παιδιά συγκεντρώνουν φλούδες, απομεινάρια φρούτων και άλλα περισσευούμενα υλικά με σκοπό να τοποθετηθούν στον κάδο κομποστοποίησης που βρίσκεται στην αυλή. Προτού φτάσουν όλα αυτά στον κάδο τα ίδια τα παιδιά αναλαμβάνουν να τα κόβουν σε πολύ μικρά κομμάτια, προκειμένου αυτά να κομποστοποιηθούν γρηγορότερα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας τα παιδιά πειραματίζονται με τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας και τις μυρωδιές των φρούτων «πριν η μπανάνα μύριζε ωραία, τώρα είναι χάλια» «το μήλο είναι καφέ τώρα», αλλά προσπαθούν και να ανακαλύψουν ποιος τρόπος κοπής είναι πιο αποτελεσματικός «από αυτή την πλευρά γλιστράει, γύρνα το ανάποδα να το κόψεις πιο εύκολα», «άμα κάνω πολλές φορές με το μαχαίρι γραμμή στο ίδιο σημείο, κόβεται»

Ύστερα πηγαίνουν τα ίδια και ρίχνουν αυτά που έχουν κόψει στον κάδο κομποστοποίησης και παρατηρούν τα υλικά που βρίσκονται εκεί. Ξαφνιάζονται για το πως άλλαξαν χρώμα και μορφή οι φλούδες που βάλαμε μέσα τις προηγούμενες μέρες, βρίσκουν σαλιγκάρια μέσα στον κάδο και κάνουν υποθέσεις για το αν τους αρέσει μέσα στον κάδο ή να τους βρούμε άλλο σπίτι «Μυρίζει χάλια εδώ, να τα πάρουμε να τα βάλουμε αλλού; «Είναι πολλά μέσα στον κάδο, μπορεί να τους αρέσει εδώ και τους βάζουμε και φαγητό».

Το μείγμα που υπάρχει στον κάδο χρειάζεται ανακάτεμα 1 με 2 φορές τη βδομάδα, προκειμένου να γεμίσει οξυγόνο και να βοηθάμε τους μικροοργανισμούς που βρίσκονται μέσα να αναπνεύσουν. Τα παιδιά αναλαμβάνουν να το κάνουν με το ειδικό εργαλείο. Προσπαθούν να το μοιράζονται, αλλά υπάρχουν και διαφωνίες «Θα το κάνω πρώτος γιατί το κάνω καλύτερα και θα δείξω και σε σας» «Θέλω να ανακατέψω περισσότερη ώρα γιατί τα χέρια μου είναι δυνατά και μ’ αρέσει».

Ολοκληρώνοντας το ανακάτεμα, τα παιδιά πηγαίνουν στο λάστιχο της αυλής για να πλύνουν το εργαλείο και να το βάλουμε στη θέση του. Εκεί συνήθως ο ένας χειρίζεται τη βρύση και ο άλλος καθαρίζει το εργαλείο, δίνοντας οδηγίες για το πότε να ανοίξει και να κλείσει η βρύση.

Η κομποστοποίηση είναι μια μορφή ανακύκλωσης με πολλά οφέλη για το περιβάλλον. Εκτός αυτού, η ίδια η διαδικασία ωθεί τα παιδιά στο να παρατηρούν περισσότερο τα οργανικά υλικά, να καλλιεργήσουν την λεπτή τους κινητικότητα (κόψιμο, ανακάτεμα), να προβούν σε λογικομαθηματικές έννοιες (πόσο συχνά ανακατεύουμε, τι ποσότητες βάζουμε μέσα) και να έρθουν πιο κοντά στη φύση και τους κατοίκους της (σαλιγκάρια, γεωσκώληκες, μυγάκια).

Breaking News: Εκλογές 2014 στην Dorothy Snot!

Ήλθε λοιπόν η χελώνα στο σχολείο μας, τα παιδιά της έφτιαξαν σπίτι για να μείνει, αλλά τότε αντιμετωπίσαμε άλλο πρόβλημα: κάθε τμήμα την φώναζε με άλλο όνομα!

Όταν τα παιδιά το παρατήρησαν, έγινε συμβούλιο σε κάθε τάξη σε κάθε τάξη. Για να λύσουν το πρόβλημα, τα παιδιά πρότειναν τις παρακάτω ιδέες:

1. να γίνει πόλεμος
2. να μην έχει η χελώνα όνομα
3. να κάνουμε εκλογές, όπως κάνουν και οι μεγάλοι αυτή την εποχή!

Εγινε λοιπόν ψηφοφορία σε κάθε τάξη και η πλειοψηφία των παιδιών αποφάσισε να κάνουμε εκλογές!

Μετά, έπρεπε να αποφασίσουμε ποια ονόματα θα ήταν υποψήφια. Κάθε όροφος πρότεινε και από ένα: Νικόλας, Πάτρικ & Σπάικ! (η χελώνα μας, όπως καταλαβαίνετε, είναι αγόρι!)

Ωραία αυτά, αλλά πως γίνονται οι εκλογές;

Αληθινοί εκλογικοί αντιπρόσωποι λοιπόν προθυμοποιήθηκαν να έλθουν στο σχολείο για να μας βοηθήσουν να κάνουμε την διαδικασία σωστά!

Πρώτα ήλθε η Αλια, μαμά του Λορέντζου και δικηγόρος (φυσικά!).

eklogesΑύριο περιμένουμε και την Χριστίνα, επίσης δικηγόρο & μαμά της Ερμιόνης, που θα επιβλέψει την εκλογική διαδικασία! Οι εκλογές μας πρέπει να διεξαχθούν δίκαια και με διαφάνεια…

H Αλια μας είπε, κατ’ αρχήν, ότι πρέπει να φτιάξουμε εκλογικούς καταλόγους…

kaalogoi
Πρέπει επίσης να έχουμε και κάλπη, αλλά επειδή είναι η πρώτη φορά που κάνουμε εκλογές με αυτόν τον τρόπο, πρέπει να την φτιάξουμε μόνοι μας..

kalpi

Πρέπει να φτιάξουμε και παραβάν…. (που μπορούμε να στηρίξουμε τι, και πόση δύναμη χρειάζεται για να στερεώσουμε το πόδι του παραβάν;)

paravan

Τα παιδιά του μεταβρεφικού έβαλαν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα στις ταυτότητες τους… θα τις χρειαστούν στις εκλογές, γιατί τα παιδιά του νηπιαγωγείου θα καταγράφουν τους ψηφοφόρους κατά την διαδικασία της εκλογής…

fingerprints

φτιάξαμε αφίσες για το πότε και γιατί θα γίνουν οι εκλογές και τις κολλήσαμε σε διάφορα σημεία του σχολείου…

afisa

Γράψαμε γιατι το όνομα που διαλέξαμε (π.χ. Σπαικ!) είναι το καλύτερο για εμάς….

(συνεχίζεται)

afisa-2

Να φτιάξουμε μια γέφυρα πρώτα…

 
της Μαριας Παυλοπούλου
____________________
 

Εχθές 9 Οκτωβρίου επισκεφτήκαμε με τα παιδιά του νηπιαγωγείου το αισθητικό δάσος Υμηττού. Όπως συμφωνήσαμε και σχεδιάσαμε, από κοινού, μόλις φτάναμε στο δάσος θα χωριζόμασταν σε δύο ομάδες. Όπως κι έγινε. Η μία ομάδα ήταν υπεύθυνη να συλλέξει τα χρώματα του δάσους και η άλλη τους ήχους του. Είχα την ευκαιρία να δουλέψω με την πρώτη ομάδα και να επιβεβαιώσω για άλλη μια φορά πως ο σχεδιασμός των εκπαιδευτικών προγραμμάτων έχει αξία όταν ανατρέπεται.

Παίρνοντας το χώρο μας με τα παιδιά, έπρεπε, σύμφωνα με τα σχέδιά μας, να παρατηρήσουμε τα χρώματα της φύσης και ύστερα κάνοντας τους κατάλληλους συνδυασμούς – ήδη τα παιδιά γνωρίζουν πως από το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε μπορούν να δημιουργηθούν όλα τα χρώματα – να τα φτιάξουμε στις παλέτες μας, να τα αναπαράγουμε και να τα χρησιμοποιήσουμε αποδίδοντας τη φύση.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν έγινε, τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Γιατί, κομμένοι κορμοί δέντρων, σε διάφορα μεγέθη και σχήματα ενέπνευσαν τα παιδιά.
Ο Κώστας είπε χαρακτηριστικά: “Να κάνουμε κάτι με τους κορμούς πρώτα και ύστερα να φτιάξουμε τα χρώματα.”Να κάνουμε μια γέφυρα“, πρότεινε ο Νέστορας. Όλοι συμφώνησαν και οι προσπάθειες ξεκίνησαν. Continue reading