Οι καλές συνήθειες αφομοιώνονται πολύ νωρίς

από την Ελένη Τριανταφυλλοπούλου

Τα προνήπια του τμήματος Βερόνικα επισκέφθηκαν δύο φορές φέτος τον Διεθνή Οργανισμό Ανακύκλωσης Υλικών Συσκευασίας «Δ.Ο.Α.Ν.Υ.Σ.» με σκοπό να παραδώσουν τις σακούλες με τα χαρτιά που συγκεντρώνουμε στο σχολείο μας από την αρχή της χρονιάς, εμπνευσμένοι από το project “πώς γίνεται το χαρτί;

Από την πρώτη φορά, τα παιδια παρατήρησαν τις σχετικά λίγες μπάλες χαρτιού που υπήρχαν στον χώρο, κάτι που μας επιβεβαίωσαν και οι υπεύθυνοι του οργανισμού.  Συζητήσαμε αρκετά με τα παιδιά για το γεγονός αυτό και αποφασίσαμε ότι τελικά οι περισσότεροι μάλλον δεν ανακυκλώνουμε.

Τα παιδιά αποφάσισαν λοιπόν να βρουν τρόπους να τονίσουν, μέσα και έξω από το σχολείο, την σπουδαιότητα της ανακύκλωσης χαρτιού ώστε να εξασφαλίζουμε όλοι το χαρτί  που χρειαζόμαστε καθημερινά, χωρίς να επιβαρύνουμε τον πλανήτη συνέχεια με το κόψιμο όλο και περισσότερο δέντρων.

Μέσα από αυτό το project που τα ίδια τα παιδιά ξεκίνησαν, τα φετινά προνήπια της Βερόνικα απέκτησαν την απαραίτητη γνώση και όρεξη ώστε να συνεχίσουν για πάντα αυτη την καλή συνήθεια που ξεκίνησαν στα τέσσερα χρόνια τους και να κάνουν την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση υλικών, τρόπο ζωής.

Advertisements

Με έμπνευση από τον Μιρό

από την Τζένη Διαμαντοπούλου

Οι Απόκριες ήρθαν και στην τάξη μας Aμαντιν του μεταβρεφικού έφτασε ένας πίνακας του Μιρό με τίτλο «Το καρναβάλι του Αρλεκίνου». Έτσι και εμείς βρήκαμε ευκαιρία να παίξουμε, με αφορμή τον πίνακα αυτό.

Στην αρχή τον παρατηρήσαμε προσεχτικά, περιγράψαμε ο καθένας τι έβλεπε στον πίνακα και με όσα ακούστηκαν ξεκινήσαμε να φτιάξουμε μια ιστορία.

«Ένα σκαθάρι μεγάλο είναι ψηλά και πετάει, είναι σαν αστέρι» λέει η Αριάνα.

«Ένα τυρί λίγο πιο μικρό», λέει ο Γιώργος και «ένα ζουζούνι επάνω στο τυρί» λέει ο Ερμής.

«Ένα ψάρι που κολυμπάει» συμπληρώνει ο Απόλλωνας και «ένα σκαθαράκι που παίζει» προσθέτει ο Φίλιππος.

Κοιτάζοντας καλά τον πίνακα παρατηρήσαμε πως όλα όσα υπήρχαν σε αυτόν ήταν «σταματημένα» και έτσι αποφασίσαμε να τα ζωντανέψουμε. Διαλέξαμε πανιά στα χρώματα του πίνακα και μπήκαμε μέσα σ’ αυτόν για να τον βοηθήσουμε να ζωντανέψει!!!

Και όταν κουραστήκαμε από το χορό, θελήσαμε και εμείς να φτιάξουμε έναν πίνακα. Πιάσαμε τα πινέλα και τα χρώματά μας και γίναμε εμείς μικροί ζωγράφοι.

Και να το αποτέλεσμα!!!

Ο πίνακας αυτός μας έδωσε αφορμή να εξασκήσουμε το λόγο μας με μια περιγραφή, να μοιραστούμε τις ιδέες μας μιλώντας ο καθένας ξεχωριστά και περιμένοντας τη σειρά του, να εκφραστούμε με το σώμα μας και έπειτα να συνεργαστούμε βάζοντας ο καθένας τη δική του πινελιά στο ομαδικό πίνακα που σίγουρα δεν θα ήταν τόσο ξεχωριστός αν δεν ήμασταν όλοι μαζί!

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη

από τις Σύρμω Καζάκου & Ειρήνη Λιθοξοπούλου

Καθημερινά, τα παιδιά καλούνται στο σχολείο να επεξεργαστούν διάφορα συλλογικά προβλήματα και να βρουν λύση. Οταν τους επιτρέπουμε να διαχειρίζονται μόνα τους τις καταστάσεις που βάζουν εμπόδια στην εύρυθμη λειτουργία της ομάδας, τα παιδια γίνονται αυτόνομα και ανεξάρτητα από νωρίς.

Ένα τέτοιο πρόβλημα ήταν φέτος για τα προ-προνήπια η κακή χρήση των βιβλίων της τάξης που οδηγούσε σε σκίσιμο σελίδων, γεγονός που συνέβαινε ανά τακτά χρονικά διαστήματα και προκαλούσε την δυσαρέσκεια των παιδιών.

Προβληματισμός

Έφτασε, λοιπόν, η μέρα που ένα παιδί είπε στον κύκλο:
« Κουράστηκα να βλέπω τις σελίδες να σκίζονται»

Έτσι τα παιδιά πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Σκέφτηκαν να κάνουν έναν κύκλο για να αποφασίσουν τι θα γίνει με τα βιβλία. Συζήτησαν όλοι μαζί και πρότειναν ιδέες για να μην σκίζονται πια τα βιβλία!

Έχοντας λοιπόν πρώτα καταθέσει τις ιδέες τους, στην συνέχεια προχώρησαν σε  ψηφοφορία και αποφάσισαν να γίνεται ένα από τα παρακάτω σε περίπτωση κακής χρήσης ενός βιβλίου:

1. «Εάν κάποιος σκίσει μια σελίδα, να την κολλήσει αμέσως στο σχολείο»

2. «Εάν κάποιος σκίσει μια σελίδα, να φέρει ένα δικό του βιβλίο από το σπίτι του»

 

Αμέσως ανέλαβαν δράση για να υλοποιήσουν τις ιδέες τους…

Συμφώνησαν επίσης να  τηρούν τους κανόνες που έβαλαν και να τους θυμούνται κάθε φορά που θα διαβάζουν ένα βιβλίο!

Μέσα από αυτή την διαδικασία τα παιδιά απέκτησαν την πλήρη ευθύνη για την διαχείριση των βιβλίων της τάξης και απολαμβάνουν πλέον περισσότερο την ανάγνωση, εφόσον έχουν λάβει τις δικές τους αποφάσεις…

Για να ανέβουμε ψηλά

από την Δάφνη Μανουσάκη

Τον τελευταίο καιρό στο μεταβρεφικό “Τίμοθυ” ασχολούμαστε με το πως μπορούμε να ανεβουμε ψηλά και τι μπορούμε να κάνουμε εκεί.

Στα πλαίσια αυτά επισκεφθήκαμε το γυμναστήριο Fitplus alternative workout . Δεν ήταν βέβαια μια απλή επίσκεψη, αφού εκεί πήγαμε παρέα με τον Πίπη (μασκοτ της τάξης), για να συναντήσουμε τους φίλους του και μέσα απο δοκιμασίες να προσπαθήσουμε να φτάσουμε το φεγγάρι!

Συρθήκαμε αθόρυβα, δίπλα σε φίδια…

Μπήκαμε σε φωλιά με μυρμήγκια…

 

Κυλιστήκαμε στη λάσπη, σκαρφαλώσαμε για να φάμε φύλλα…

Και τελικά, καταφέραμε να αγγίξουμε το φεγγάρι!

Μέσα από ασκήσεις που έχουν τη μορφή παιχνιδιού, τα παιδιά αποκτούν νέες κινητικές δεξιότητες (συντονισμό κινήσεων), αναπτύσσουν τη φαντασία τους και αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Βασιλόπιτα με την μαμά της Κατερίνας

από την Χρύσα Βαϊτση

Μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων ήρθε στην τάξη “Αρτούρο” του προ-προνηπίου η μαμά της Κατερίνας, Φανή, για να φτιάξουμε βασιλόπιτα.

Ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος και οι προετοιμασίες πολλές, αφού έπρεπε να γράψουμε την συνταγή, να έχουμε έτοιμα τα υλικά και να οργανώσουμε τον τρόπο δουλειά μας.

Η Φανή, ως ειδικός στην παρασκευή των γλυκών, μας βοήθησε στην εκτέλεση της συνταγής δίνοντας μας μικρά μυστικά που έκαναν την προετοιμασία των υλικών πιο εύκολη. Για παράδειγμα, ο διαχωρισμός του κρόκου από το ασπράδι με την βοήθεια ενός μπουκαλιού.

Έτσι, μαγειρεύοντας, τα παιδιά προσέγγισαν μαθηματικές έννοιες, μέτρησαν υλικά με τις μονάδες μέτρησης που συμφωνήσαμε (ποτήρι, κουτάλι) και πειραματίστηκαν ενεργά με φυσικούς κανόνες που διέπουν τα υλικά που χρησιμοποιούμε στην ζαχαροπλαστική (πχ μαρέγκα).

Κι αυτά έγιναν ακόμη πιο ενδιαφέροντα, αφού ήταν αποτέλεσμα της βοήθειας και της εμπλοκής ενός γονέα, γεγονός που πάντα νοηματοδοτεί με ιδιαίτερο τρόπο την διαδικασία για τα παιδιά.

Που θα μας οδηγήσει η παλιά “γραπτομηχανή”;

Tο πρώτο φετινό project για τα προνηπια ξεκίνησε με αφορμη την ύπαρξη μιας παλιάς συλλεκτικής γραφομηχανής Triumph, στο γραφείο του σχολειου!

Την “ανακάλυψαν” μια μέρα ο Σέλευκος με τον Θανάση και άρχισαν να επισκέπτονται το γραφείο καθημερινά για να παίξουν λίγο μ’ αυτήν. Παράλληλα, άρχισαν να το συζητάνε μέσα στην τάξη και ετσι γεννήθηκε στην ομάδα το ερώτημα για το ποια είναι η χρήση της.

Η γραφομηχανή (ή “γραπτομηχανή” όπως την είπαν κάποια παιδιά!) μπήκε στην τάξη, “συγκρίθηκε” με μια άλλη μηχανή με παρόμοιο όνομα (!!) και γενικά έδωσε στην ομάδα το έναυσμα να αρχίσει να ερευνά το ζήτημα της γραφής.

Για να δούμε που θα τους οδηγήσει όλο αυτό….

Τι κάνει ένας δύτης;

Mε αφορμη κάποιο ερώτημα που προέκυψε μέσα στην τάξη των προνηπίων, ήλθε στο σχολειο ο μπαμπάς της Διώνης και της Ηούς και εξήγησε στα παιδια τι ακριβώς κάνει ένας δύτης.

Ο Αρης έφερε φυσικά μαζί και τον εξοπλισμό του!

Οπως μπορείτε να δειτε, τα παιδια ενθουσιάστηκαν με όλα αυτα τα φοβερά εξαρτήματα και για αρκετές μερες μετα την επίσκεψη, μιλούσαν με ενθουσιασμό για την εμπειρία τους.

Σε ένα play-based learning περιβάλλον, τα παιδια ενθαρρύνονται διαρκώς ώστε να μεταφέρουν το παιχνίδι τους σε συνθήκες πραγματικής ζωής.

Κάθε ερώτημα λοιπόν, κάθε διαφωνία που προκύπτει μέσα στην τάξη είναι αφορμή για μια νέα σύνδεση με την πραγματικότητα. Και κάθε στιγμή  που επιτρέπουμε στα παιδιά να διαδράσουν ισότιμα και ελεύθερα με τον αληθινό κόσμο, παίζοντας, ειναι για αυτά μια μαγική στιγμή ενδυνάμωσης και ανακάλυψης.

Αρη, σε ευχαριστούμε πολύ! Οπως φυσικά και όλους τους γονείς της Dorothy Snot που κάθε λίγο και λιγάκι, αφήνουν τις δουλειές τους και έρχονται στο σχολειο για να συμμετάσχουν σε δράσεις που σκέφτονται τα ίδια τους τα παιδιά….