Με έμπνευση από τον Μιρό

από την Τζένη Διαμαντοπούλου

Οι Απόκριες ήρθαν και στην τάξη μας Aμαντιν του μεταβρεφικού έφτασε ένας πίνακας του Μιρό με τίτλο «Το καρναβάλι του Αρλεκίνου». Έτσι και εμείς βρήκαμε ευκαιρία να παίξουμε, με αφορμή τον πίνακα αυτό.

Στην αρχή τον παρατηρήσαμε προσεχτικά, περιγράψαμε ο καθένας τι έβλεπε στον πίνακα και με όσα ακούστηκαν ξεκινήσαμε να φτιάξουμε μια ιστορία.

«Ένα σκαθάρι μεγάλο είναι ψηλά και πετάει, είναι σαν αστέρι» λέει η Αριάνα.

«Ένα τυρί λίγο πιο μικρό», λέει ο Γιώργος και «ένα ζουζούνι επάνω στο τυρί» λέει ο Ερμής.

«Ένα ψάρι που κολυμπάει» συμπληρώνει ο Απόλλωνας και «ένα σκαθαράκι που παίζει» προσθέτει ο Φίλιππος.

Κοιτάζοντας καλά τον πίνακα παρατηρήσαμε πως όλα όσα υπήρχαν σε αυτόν ήταν «σταματημένα» και έτσι αποφασίσαμε να τα ζωντανέψουμε. Διαλέξαμε πανιά στα χρώματα του πίνακα και μπήκαμε μέσα σ’ αυτόν για να τον βοηθήσουμε να ζωντανέψει!!!

Και όταν κουραστήκαμε από το χορό, θελήσαμε και εμείς να φτιάξουμε έναν πίνακα. Πιάσαμε τα πινέλα και τα χρώματά μας και γίναμε εμείς μικροί ζωγράφοι.

Και να το αποτέλεσμα!!!

Ο πίνακας αυτός μας έδωσε αφορμή να εξασκήσουμε το λόγο μας με μια περιγραφή, να μοιραστούμε τις ιδέες μας μιλώντας ο καθένας ξεχωριστά και περιμένοντας τη σειρά του, να εκφραστούμε με το σώμα μας και έπειτα να συνεργαστούμε βάζοντας ο καθένας τη δική του πινελιά στο ομαδικό πίνακα που σίγουρα δεν θα ήταν τόσο ξεχωριστός αν δεν ήμασταν όλοι μαζί!

Μουσική στο μεταβρεφικό με τον μπαμπά της Ελίνας

από την Ευαγγελία Ντέκα

Ο μπαμπάς της Ελίνας ήρθε στην τάξη του μεταβρεφικού και μαζί του έφερε μελωδίες και τραγούδια…

8

Μας έπαιξε πιάνο, μας εξήγησε τι είναι οι νότες, κάναμε παιχνίδι μουσικής ακρόασης και φυσικά τραγουδήσαμε.

Περάσαμε πολύ ωραία και επειδή μαθαίνουμε πάρα πολύ γρήγορα… είπαμε να του παίξουμε και εμείς ένα τραγούδι στο πιάνο.

5

Τελικά ότι και αν κάνουμε είμαστε καταπληκτικοί! Ειδικά όταν έχουμε την βοήθεια των γονιών μας.

Ευχαριστούμε πολύ Χρήστο!!!

“Money can’t buy me love”

από την Σπυριδούλα Πατούνα

Μετά την επίσκεψη των προνηπίων στο εργαστήριο της Ναταλίας Μελά, τα παιδιά επελεξαν κ τα κέρματα ως ένα υλικο για την κατασκευή γλυπτών.

IMG_9139

Ετσι, αναφερθήκαμε στην έννοια των χρημάτων, μέσα στην τάξη. Τα παιδιά συζήτησαν για πράγματα που αγοράζονται και για άλλα, που δεν αγοράζονται….

13282904_1031697033567775_1546003066_o (1)

Οι γονείς ζωντανεύουν τα βιβλία!

από την Τζένη Διαμαντοπούλου

Ήρθαν οι Απόκριες και τα αγαπημένα βιβλία των παιδιών του μεταβρεφικού ζωντάνεψαν, με την πολύτιμη βοήθεια των γονέων της τάξης!

20160229_114443

Με την συνεισφορά λοιπόν της μαμάς και του μπαμπά του Νικόλα,

SAM_6203

της μαμάς και του αδερφού της Ίλιας,

SAM_6297

της μαμάς της Ελένης,

SAM_6249

της μαμάς της Έλλης

SAM_6223

και της μαμάς της Poppy, μας επισκέφθηκαν μάσκες δεινοσαύρων, γορίλες, καπέλα – ουρανοί με αστέρια, γιρλάντες, ουρές και προβοσκίδες ελεφάντων.

Σας ευχαριστούμε πολύ, ολους!!! Και του χρόνου!!!

Επίσκεψη στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος

site-5Μιά πολύ όμορφη εξερέυνηση κάναμε την πρώτη εβδομάδα του φετινού Ιουλίου, επισκεπτόμενοι το Κέντρο Πολιτισμού που δημιουργεί το Ιδρυμα Σταυρος Νιάρχος στο πρώην δέλτα Φαλήρου.

Για όσους τυχόν δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει εκεί, να πούμε ότι το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος δημιουργεί μια από τις μεγαλύτερες αναπλάσεις που έχουν γίνει ποτέ στην πόλη μας και η οποία, δυνητικά, μπορεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που ζούμε την Αθήνα.

Με την ευγενική πρωτοβουλία της καλής μας φίλης Ελίνας, σχεδιάσαμε μαζί με τους ανθρώπους του Κέντρου Πολιτισμού δύο διαφορετικά προγράμματα επίσκεψης, ένα για τα παιδιά του προνηπίου και ένα για τα μεγαλύτερα παιδιά του summer camp.

Να πούμε εδώ ενα μεγάλο μπραβο στο Ιδρυμα Νιάρχου γιατί, ανάμεσα στα άλλα σπουδαία, κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνει κάθε μουσείο ή χώρος πολιτισμού:site-33 ανοίγεται από πολύ νωρίς απέναντι στην κοινωνία και “συνομιλεί” μαζί της, πολύ πριν ανοίξει επίσημα τις πόρτες του. Και ειδικά όταν αυτό γίνεται με άξονα τα παιδιά, έχει πολλαπλή αξία. Γιατί αυτά θα είναι οι μελλοντικοί χρήστες του έργου και όσο νωρίτερα το γνωρίσουν και το αισθανθούν δικό τους, τόσο το καλύτερο.

Επισκεφθήκαμε λοιπόν το έργο και γνωρίσαμε τους τομείς που το σηματοδοτούν σήμερα: το εντυπωσιακό εργοτάξιο, την ανασκαφή που τρέχει παράλληλα, το υπέροχο πάρκο που δημιουργείται και φυσικά, μαθαμε για τον σχεδιασμό των δύο μεγάλων χώρων πολιτισμού που θα στεγάζονται εκεί: την Λυρική και την Εθνική Βιβλιοθήκη των εκατομμυρίων βιβλίων!

Αφορμή και σύνδεση για τα παιδιά μας βέβαια ήταν και η ενασχόληση τους με τους δεινόσαυρους και την παλαιοντολογία, μέσα από την οποία μάθαμε για τις ανασκαφές και για τα ευρήματα που κρύβει η γη. Πήγαμε λοιπόν και για να δούμε πως, ένα μέρος που κρύβει αρχαιολογικούς θησαυρούς, μας τους αποκαλύπτει και παράλληλα εξελίσεται σε κάτι καινούριο.

site-2

Φτάσαμε και ανεβήκαμε στην μεγάλη αερογέφυρα, ίσως το τμήμα του έργου που μας εντυπωσίασε περισσότερο!

site-2

Εξερευνήσαμε το πάρκο με τα αρωματικά φυτά…
site-1
είδαμε την εντυπωσιακή μακέτα…
site-4δημιουργήσαμε καλλιτεχνικά με βάση τα όσα γίνονται εκεί…
SAM_2021
αποτυπώσαμε το κτίριο υπό κατασκευή…
SAM_2024
γίναμε μέρος του εργοταξίου…
site-3

και ατενίσαμε το μέλλον!

Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους ανθρώπους του Κέντρου Πολιτισμού και του Ιδρύματος Νιάρχου, που μας υποδέχθηκαν τόσο πρόθυμα, αλλά και που αντιστέκονται στην μιζέρια της εποχής δημιουργώντας μια τόσο μεγάλη κυψέλη πολιτισμού.

Καλά να είμαστε, τα παιδιά του προνηπίου που θα έιναι του χρόνου στο νηπιαγωγείο μας, θα επισκεφθούν άλλες δύο φορές το έργο και θα καταγράψουν την πρόοδο και την εξέλιξη του.

Ειμαστε σίγουροι δε ότι τα επόμενα χρόνια, πολλά όμορφα πράγματα θα κάνουμε και θα ζήσουμε εκεί!

Οφείλουμε

siteαπό την Ιφιγένεια Γρινιαράκη

——————————————

Στα σκαλιά καθρεπτίζεται  το φως πού μπαίνει μέσα από τα τζάμια. Η σκιά από τις κουρτίνες φέρνει μέσα στις αίθουσες τον ήχο τις πόλεις και όλη αυτήν την ανησυχία και την νοσταλγία των παιδιών. Οι φωνές τους αγκαλιάζουν και συνδυάζουν όμορφες εικόνες (π.χ. με τον μπαμπά μου έκανα ποδήλατο, με την μαμά μου πήγα σ ένα μουσείο) όπου τις μοιράζονται με τις δασκάλες τους.

Κλείνω τα μάτια μου και προσπαθώ να γευτώ την χαρά τους , ακολουθώ τα βήματα τους και ξαναδοκιμάζω να τους απαντήσω όλα αυτά τα γιατί; και τελικά το βλέμμα τους καθρεπτίζεται πάνω στον ήχο της φωνής μου, αυτές οι λέξεις που βγαίνουν από τα χείλια μας πού τα παιδιά τις πιο πολλές φορές τις αντιλαμβάνονται σαν μουσική σαν απλό ήχο, αλλά από τον τόνο της φωνής αντιλαμβάνονται την σιγουριά και την επιβράβευση τους.

Έτσι λειτουργούν, έτσι συνδυάζουν το παιχνίδι τους, την κίνηση τους, την ανεμελιά τους, την ανάμνηση της μυρωδιάς από την μαμά τούς, να προσπαθήσουν να συγκρίνουν μια μοναδική στιγμή αυτή της χαράς, της αγάπης και της μοναδικότητας που έχει το κάθε παιδί. Το κάθε παιδί έχει ένα χρώμα – και εμείς ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να τα γνωρίσουμε αυτά τα χρώματα και να τους δείξουμε πως μπορούν να τα συνδυάσουν και να τα παντρέψουν μεταξύ τους, για να γνωρίσουν τον εαυτό τους και για να μπορούν αργότερα να πάρουν τα ίδια το πινέλο και να ζωγραφίσουν την ζωή που τα εκφράζει και τα γοητεύει.

τα προνήπια στο ατελιέ του Σπ. Βασιλείου

Στις 20 Μαρτίου τα προνήπιά της Dorothy Snot επισκέφθηκαν το σπίτι – μουσείο του ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου.
Πινέλα, καβαλέτο, παλέτες, πολλά βιβλία και αντικείμενα έμπνευσης του καλλιτέχνη, όπως η παλιά ραπτομηχανή, έδιναν μια μοναδική ατμόσφαιρα στο χώρο και μια ζωντανή εικόνα στην έννοια μουσείο. Εκεί τα παιδιά ερεύνησαν, πως ο καλλιτέχνης αναπαριστά-συμβολίζει στοιχεία των καιρικών φαινομένων. Επίσης, παρατήρησαν και σχολίασαν τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, -χρώμα, σχέδια, υλικά- έργων τέχνης αλλά και στοιχεία που δεν είναι εμφανή, όπως θερμοκρασία, ιδέες και συναισθήματα… Το ενδιαφέρον των παιδιών ήταν μεγάλο, ιδιαίτερα για τον πίνακα, που σχολιάζουν στο video, με τίτλο: «Οι εγγονές και οι ζωγραφιές τους» έργο ακρυλικό με κολάζ πάνω σε μουσαμά. Αυτή η τεχνική σύνθεσης χρώματος και αντικειμένων μας ενθουσίασε γι’ αυτό σύντομα θα τη δοκιμάσουμε και θα πειραματιστούμε!

“Τα παιδιά είναι ανοιχτά στις νέες ιδέες, δεν έχουν προκαταλήψεις, είναι έτοιμα να δεχτούν ό,τι θέμα τους δώσεις, αρκεί να μην βαρεθούν”

(συνέντευξη που πρωτοδημοσιεύτηκε στο protagon και την βρήκαμε στο blog της Βασιλικής Νευροκοπλή)
Η Ξένια Καλογεροπούλου είναι παιδί. Ένα αιώνιο παιδί. Με την απλότητα, την ειλικρίνεια, την αγνότητα, ίσως-ίσως και την αφέλεια ενός παιδιού. Κάποιοι άνθρωποι, όσο και να μεγαλώσουν, δεν ‘μεγαλώνουν’. Το πιο σημαντικό για κάποιον είναι να του ευχηθείς να παραμείνει παιδί. Στην Ξένια Καλογεροπούλου οι ευχές πάνε περίπατο γιατί είναι περιττές. Η συζήτηση μας έγινε εν ακροάσει θεατρόφιλου κοινού παιδιών στο θέατρο «Μικρή Πόρτα». Τι όμορφη λέξη! «Πόρτα»! Ανοίγεις και μπαίνεις. Ελάτε, γυρίστε το χερούλι, σπρώξτε την ‘πόρτα’ και πάμε παρέα να συναντήσουμε τον μαγικό κόσμο της Ξένιας.
Τι έχετε μάθει από τα παιδιά;
«Μου μαθαίνουν ακόμα πολλά και στο θέατρο και στο εργαστήρι. Τα παιδιά σε βοηθούν να ανακαλύπτεις πράγματα, να ψάχνεσαι και να βλέπεις, Είσαι αλλιώς  ανοιχτός, όταν έχεις διαρκή επαφή με τα παιδιά».
«Οδυσσεβάχ» τότε.
«Στον Οδυσσεβάχ είχα ένα τεράστιο θέμα γιατί ό,τι είχα στο μυαλό μου ήθελα να καταγραφεί σε σενάριο, αλλά δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να το γράψω εγώ. Αρχική πρόθεση ήταν να φτιάξω την ιδέα και εν συνεχεία να το δώσω σε άλλο συγγραφέα. Μετά δεν ήθελα να το δώσω γιατί κανείς δεν θα έκανε ό,τι ακριβώς είχα στο μυαλό μου. Έτσι το ‘έγραψα μόνη μου με αποτέλεσμα άλλες φορές να είμαι περήφανη για τον εαυτό μου και άλλες να πιστεύω πωςουν βλάκας. Το καταπληκτικό πάντως ήταν ότι, όπου φανταζόμουν ότι θα γελάσουν τα παιδιά, τα παιδιά γελούσαν και όπου περίμενα ότι θα είναι αμίλητα έμεναν σιωπηλά. Δηλαδή, σε κάθε στιγμή του έργου προέβλεπα τι θα συνέβαινε. Για αυτό και θεωρώ ότι ο Οδυσσεβάχ έχει 40αρίσει, γιατί τότε που πρωτοξεκίνησα να τον γράφω βρέθηκε ένας δικός μου δρόμος». Continue reading

Ταξίδι στον Χρόνο μέσα από την Τέχνη

Στα πλαίσια του κύκλου δραστηριοτήτων του Δήμου Αθηναίων με τίτλο ” Η Πόλη Ανοίγεται στα Παιδιά” επισκεφθήκαμε την έκθεση Ταξιδεύοντας στον Χρόνο μέσα από την Τέχνη που έχει οργανώσει η εικαστικός Χριστίνα Νάκου στο Κέντρο Τεχνών του δήμου, στο Πάρκο Ελευθερίας.

Όλα τα έργα της έκθεσης είναι φτιαγμένα από παιδιά του δημοτικού σχολείου και συνθέτουν ένα πραγματικά συναρπαστικό ταξίδι μέσα στον Χρόνο και στην Ιστορία της Τέχνης, όπως το γέννησε η φαντασία των παιδιών, από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα.

Αφού πρώτα θαυμάσαμε τα έργα, ορισμένα από τα οποία έιναι πραγματικά εξαιρετικής έμπνευσης (λατρεψαμε το κολάζ με τα “διακοσμημένα” κεφάλια αρχαίων αγαλμάτων!), η Χριστίνα μας έδωσε ένα μεγάλο ρολό χαρτί και τα παιδιά μας έφτιαξαν με αυτό το δικό τους μαγικό χαλί, μέσο απαραίτητο για να ταξιδέψουν στον χρόνο και στον χώρο της διαχρονικής καλλιτεχνικής δημιουργίας!

Χριστίνα σε ευχαριστούμε, περάσαμε υπέροχα! Εξαιρετική πρωτοβουλία, προλαβαίνετε να πάτε και ΄σεις (έως την Κυριακή 9/9).

ο υπεροχος κύριος Θεοδωρίδης

Ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια του σχολείου είναι και η επαφή με τους γονείς των παιδιών, καθένας από τους οποίους φυσικά έχει και την δική του διαφορετική προσωπικότητα.

Στην Dorothy Snot έχουμε την τύχη να έχουμε πολλούς μπαμπάδες και πολλές μαμάδες που είναι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού. Ενας από αυτούς είναι και ο μπαμπάς της Ιλάειρας, ο ζωγράφος-εικαστικός Βαγγέλης Θεοδωρίδης.

Τον Βαγγέλη, πέραν του ότι τον αγαπάμε γιατί μας ζωγράφισε με μεγάλη του χαρά τα σκηνικά της καλοκαιρινής μας γιορτής (Βαγγέλη σε ευχαριστούμε πολύ!!!), τον παρακολουθούμε με πολύ ενδιαφέρον να δημιουργεί πρωτοποριακά έργα – τρισδιάστατα κολλάζ, συνδυάζοντας το ξύλο με διάφορα ευτελή, καθημερινά υλικά. Το τελικό αποτέλεσμα νομίζουμε ότι ισορροπεί με μεγάλο ενδιαφέρον αναμεσα στο κλασικό και στο υπερ-μοντέρνο, κάνοντας παράλληλα αναφορές στην λαϊκή μας παράδοση… 

Αυτή την εποχή μάλιστα ο Βαγγέλης συμμετέχει με έργο του στην έκθεση Αgainst All Odds Project: Ηθική / Αισθητική στο Μουσείο Μπενάκη, η οποία διαρκεί έως την 31η Ιουλίου. Προλαβαίνετε να πάτε, νομίζουμε ότι έχουν ενδιαφέρον τόσο οι εγκαταστάσεις που έχουν κάνει οι καλλιτέχνες, όσο και η όλη σύλληψη της έκθεσης.

Σκέψη, Εξερεύνηση, Ανακάλυψη και Φαντασία…

(ένα καταπληκτικό ποστ όπως το διαβάσαμε στο blog “Let the Children Play“)

——————————————————————————————————

Τι μπορoύν να κάνουν τα παιδιά με 4 ξύλινες σανίδες?  Πρώτα απ’ όλα να τις βάψουν……

…και μετά, όταν στεγνώσουν, να πάρουν κόλλα και διάφορα υλικά και να τις διακοσμήσουν!

Μπορεί μια τέτοια δραστηριότητα να μην δείχνει τόσο εντυπωσιακή. Σίγουρα δεν είναι μία ατσαλάκωτη κατασκευή που τα παιδιά θα πάρουν στο σπίτι και η μαμά θα την δείχνει υπερήφανη στις φίλες της….

Όμως, είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονται τα παιδιά για να εξερευνήσουν τον κόσμο και να κάνουν τις δικές τους ανακαλύψεις. Γιατί, δημιουργικότητα στην προσχολική ηλικία σημαίνει ακριβώς αυτό: Σκέψη, Εξερεύνηση, Ανακάλυψη και Φαντασία...

Ο Άγιος Βασίλης υπάρχει……

από την Ντανιέλα Κράλλη

Πάντοτε όταν ήμουνα μικρή περίμενα τον Άγιο Βασίλη με μια γλυκιά αγωνία, όχι μόνο για να δω αν είχε μαντέψει το δώρο που ήθελα να μου φέρει αλλά και γιατί αυτή η γενναιόδωρη γελαστή ζεστή φιγούρα θα έμπαινε στο σπίτι μας και θα ξεκουραζόταν λίγο σε κάποιον απ’ τους καναπέδες του σαλονιού μας.

Μετά μου είπαν ότι αυτό το υπέροχο πλάσμα δεν υπάρχει…

Την χρονιά λοιπόν που μου το ανακοίνωσαν έκλεισα την πόρτα του δωματίου μου και κοίταξα τον ουρανό. Ήταν τότε που έκανα την πρώτη μυστική συνωμοσία μου, ερήμην των γονιών μου. Του έκλεισα το μάτι και του είπα πως ότι κι αν λένε, εγώ πιστεύω ότι υπάρχει κι ότι ακόμη κι αν δεν θα μου ξαναφέρει εκείνος τα δώρα που φαίνονται κάτω από το δέντρο το πρωί της πρωτοχρονιάς, θα μου φέρνει άλλα δώρα, που δεν θα μπορούν να τα δουν οι πολλοί…. Χωρίς να τα ζητάω με λόγια ή με γράμματα μέσα σε κάλτσες, και αφήνοντάς τον να επιλέγει εκείνος το καλύτερο για μένα…

Και σας το λέω αλήθεια, δεν με έχει ξεχάσει ούτε μια χρονιά!

Ένα απ’ αυτά τα δώρα του ήταν και το σχολείο της Dorothy Snot και τα ξεχωριστά παιδιά που μεγαλώνουν μαζί μας

Φέτος το σχολείο μας, πέρα απ’ όλα τα άλλα, διαθέτει μια πολύ δυνατή ομάδα συνεργατών για την οποία είμαι πολύ υπερήφανη!

Το Σάββατο που μας πέρασε κάναμε την  Χριστουγεννιάτικη γιορτή μας , στο BIOS. «Μπράβο ήταν πολύ όμορφο αυτό που είδαμε σήμερα και χαίρομαι γιατί κάνετε συνεχώς πρωτοποριακά πράγματα στο σχολείο μας» ήταν ένα από τα σχόλια που άκουσα.

Αν  πραγματικά συνειδητοποιήσουν οι γονείς πόσο σημαντική και ουσιαστική είναι  για τα παιδιά μια τέτοιου είδους προσέγγιση «γιορτής» τότε θα μπορούσα να πω ότι έχουμε προσφέρει στα παιδιά μας κάτι. Το πρωτοποριακό λοιπόν είναι να ακολουθούμε την εποχή και να δίνουμε τα σωστά όπλα στα παιδιά για να αναδείξουν τις ικανότητες και τα ταλέντα τους και αυτό να γίνει τρόπος ζωής.

Σε ένα τέτοιο μοίρασμα,  η αναπαραγωγή κειμένων με στημένο τρόπο καθώς και ο στείρος μιμητισμός λέξεων και κινήσεων είναι από ανούσιο έως και καταστροφικό εγχείρημα  για ανθρώπινα πλάσματα. Αντιθέτως, ένα μοίρασμα χαράς και δημιουργικότητας, μια ευκαιρία να βρεθούμε όλοι μαζί, να καλέσουμε τους γονείς, τον παππού και την γιαγιά μας ,να τους υποδεχτούμε και να γιορτάσουμε παρέα ένα γεγονός, είναι το πιο φυσικό και ζεστό κίνητρο. Αυτό όμως είναι πιο δύσκολο γιατί απαιτεί  προσεκτικό σχεδιασμό και δουλειά για εμάς τους υπόλοιπους.

Και πραγματικά οι συνεργάτες μου δούλεψαν με ενθουσιασμό, χιούμορ, δημιουργικότητα και κέφι γι’ αυτήν την γιορτή. Αισθάνομαι την ανάγκη λοιπόν να τους ευχαριστήσω έναν-έναν ξεχωριστά για τα «Πιο χρωματιστά Χριστούγεννα του κόσμου»!

Την Μαρία Παυλοπούλου (για την οργάνωση, την “παραγωγή”, την σκηνοθεσία και την ιδέα του σεναρίου της  γιορτής μας), την Κατερίνα Αναγνώστου (για το αισθητικό και καλλιτεχνικό  αποτέλεσμα. Κατάφερε να παίξει με τα παιδιά και τους γονείς με τον δικό της μαγικό τρόπο) , την Χαριτίνη Σταυρουλακη, την Ειρήνη Λιθοξοπούλου και την Ευαγγελία Ντέκα (που κατάφεραν να αναδείξουν κινηματογραφικές και θεατρικές ικανότητες σε συνδυασμό με την απαιτούμενη προετοιμασία των παιδιών για την γιορτή), την Αναστασία Κουρούμπαλη, την Διονυσια Διακαναστάση και  την Ελένη Γιαννακοπούλου (που με πολύ χιούμορ και εφευρετικότητα ενσάρκωσαν «τα χρώματα» και παράλληλα δούλεψαν μαζί με τα παιδιά έτσι ώστε η  συμμετοχή τους να είναι γεμάτη εκπλήξεις).

Επίσης  τον Γιάννη Στέφο για την καθοριστική βοήθειά του στο τεχνικό μέρος της προετοιμασίας του στησίματος της γιορτής μας  αλλά και για τον συντονισμό εικόνας και μουσικής την ημέρα της γιορτής μας.

Και τέλος τον Χάρη, τον Μάριο και την Λαμπρινή που έδωσαν στην γιορτή μας ένα γλυκό τέλος γεμάτο νότες που χόρευαν στον ρυθμό τις τζαζ!!

Όλοι  δούλεψαν πολύ, με ενθουσιασμό, χιούμορ, δημιουργικά και ομαδικά οργανώνοντας μια γιορτή σαν να ήταν και δική τους γιορτή!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!