The proof of the pudding is in the eating. Always!

Το προηγούμενο μας κείμενο, τελείωνε ως εξής: “Και φυσικά, σε όλη την διάρκεια της παρουσίας του παιδιού μας εκεί, κρίνουμε και αξιολογούμε το σχολείο με βάση ακριβώς τα κριτήρια με τα οποία το επιλέξαμε και με βάση όσα οι άνθρωποι του υποσχέθηκαν ότι θα μας προσφέρουν.

Εμείς στην Dorothy Snot θεωρούμε την διαδικασία της αξιολόγησης μας απο τους γονείς μια από τις πιο σημαντικές στιγμές κάθε χρονιάς (και απο τα παιδια φυσικά, αλλά αυτα μας αξιολογούν face-to-face, καθε μέρα!)

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι πάντοτε πρέπει να έχουμε ένα κίνητρο για να γινόμαστε καλύτεροι και να δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Οπως λέμε συνέχεια άλλωστε, ο κόσμος διαρκλως αλλάζει και εξελίσεται και ένα σχολείο είναι υποχρεωμένο από την φύση του να κάνει το ίδιο.

Εχουμε πολλούς τρόπους που μετράμε καθημερινά, δυναμικά, την απόδοση μας και πάντοτε πρώτοι εμείς ξέρουμε τι χρειάζεται βελτίωση και ποια είναι τα δυνατά μας σημεία. Η διαδικασία όμως της επίσημης αξιολόγησης από τους γονείς, μια φορά τον χρόνο, είναι το επιστέγασμα.

Διότι, κατά την γνώμη μας, σε κάθε αξιολόγηση προϊόντος ή υπηρεσίας, αυτό που μετράει πρωτίστως είναι η γνώμη αυτών που πλήρωσαν για την αγοράσουν.

“The proof of the pudding is in the eating” λέει ένα αγαπημένο μας αγγλικό γνωμικό – και τα αποτελέσματα της ετήσιας αξιολόγησης μας από τους γονείς δείχνουν αυτό ακριβώς: αν η πουτίγκα που φτιάξαμε όλη την χρονιά, ήταν νόστιμη!

Τα τελευταία πέντε χρόνια, το ποσοστό ικανοποίησης των γονέων από την ποιότητα των υπηρεσιών μας εχει ανέβει απο το 90% στο 96% (πατήστε να δείτε τα αναλυτικά αποτελέσματα), κάτι που φυσικά μας χαροποιεί και μας υποχρεώνει να κάνουμε μεγάλη προσπάθεια για να παραμείνουμε εκεί!

Το ερωτηματολόγιο αυτό βγάζει μέσο όρο 2.71 στα 5, ή αλλιώς ποσοστό ικανοποίησης 54%

Φέτος μάλιστα έγινε κάτι πραγματικά εντυπωσιακό και πολύ ωφέλιμο για εμάς: λάβαμε 32 συμπληρωμένα ερωτηματολόγια με μέσο όρο σχεδόν 97% και ένα ερωτηματολόγιο, το πιο πάνω, με ποσοστό ικανοποίησης 54%!

Οπως είναι φυσικό, μια τοσο μεγάλη απόκλιση σε ένα τόσο μικρό μέρος του δείγματος στατιστικά περνάει σχεδόν απαρατήρητη. Απλώς μας κατέβασε τον μέσο όρο από το 97% στο 96%….

Παραθέτουμε άλλο ένα τυχαίο ερωτηματολόγιο, για συγκριτικούς λόγους. Και τα δύο ερωτηματολόγια ειναι συμπληρωμένα από μαμάδες παιδιών του ίδιου τμήματος, με τις ίδιες δασκάλες, την ίδια χρονική περίοδο.

Εμείς όμως δεν κάνουμε στατιστική, ούτε μετρήσεις για το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές. Για εμάς, αυτο το ένα ερωτηματολόγιο με τόσο μεγάλο ποσοστό δυσαρέσκειας απο το σχολείο μας είναι φοβερά σημαντικό και μας αναγκάζει να ξοδέψουμε πολύ χρόνο και κόπο και να  προσπαθήσουμε να καταλάβουμε το πως και το γιατί.

Για να μην μακρηγορούμε, μια τετοια βαθμολογία σίγουρα μας δείχνει δύο πράγματα:

  1. Οτι σαν σχολείο αποτύχαμε, για ένα εκατομμύριο λόγους, να κανουμε το καλύτερο που μπορούσαμε για την συγκεκριμένη οικογένεια. Back to our drawing board, για να βρουμε το λάθος.
  2. Οτι όμως και η οικογένεια αυτή είχε προσδοκίες και απαιτήσεις που το σχολείο μας δεν μπόρεσε να καλύψει.

Και το γεγονός ότι μιλάμε για μόλις 1 στις 33 απαντήσεις δείχνει ξεκάθαρα ότι η επιλογή του συγκεκριμένου σχολείου, με την δεδομένη εκπαιδευτική φιλοσοφία, δεν ήταν η ιδανική επιλογή in first place για την οικογένεια αυτή. Eίτε εμείς δεν μπορέσαμε να τους εξηγήσουμε σωστά από πριν ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, είτε αυτοί δεν μπορέσαν να αξιολογήσουν σωστά εάν το σχολείο μας μπορούσε να τους προσφέρει όσα ζητούσαν. Μάλλον και τα δύο συνέβησαν.

Ευκαιρία λοιπόν να ξαναπούμε δημοσίως και με έμφαση το ποίημα που τόσο μας αρέσει  να λέμε σε κάθε οικογένεια, πριν γραφτεί στο σχολείο μας:

“Δείτε πολλά σχολεία, ξεψαχνίστε για τα καλά τους ανθρώπους που τα διοικούν ώστε να κατανοήσουμε πραγματικά αν ξέρουν τι κάνουν, πως το κάνουν και γιατί το κάνουν. Έπειτα, επιλέξτε αυτό το σχολείο που είναι όσο γίνεται πιο κοντά στις δικές μας διαμορφωμένες αξίες και απαιτήσεις.”

Advertisements

Η δημιουργία ενός ισχυρού πλαισίου αξιών στο σχολείο ως εργαλείο ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό

από την Ντανιέλα Κράλλη *

Ξεκινώντας μια συζήτηση για τον σχολικό εκφοβισμό (bullying), ας κάνουμε κάποιες συμφωνίες:

  • Υπάρχει bullying στα σχολεια;  Ναι
  • Γινεται το bullying αντιληπτό; Πάντοτε, αργά ή γρήγορα
  • Απο ποιους; Απο τα παιδιά, πρώτα απ’ όλα. Και μετά φυσικά από τους ενήλικες
  • Γιατί το κάνει ο θύτης; από την ανάγκη του  για αποδοχή και ενίσχυση του αυτοσεβασμού του
  • Γιατι το δέχεται το θύμα; λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης και της αδυναμίας του να βάλει όρια στους γύρω.
  • Και οι δύο: δεν έχουν ξεκάθαρες και ισχυρές προσωπικές αξίες, απλώς επιβεβαιώνουν προσδοκίες τρίτων και διακατέχονται από φόβο απόρριψης / αποδοχής
  • Υπήρχε και παλιά εκφοβισμός; Ναι
  • Γιατι δεν έπαιρνε διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου; Διότι οι ανοχές της κοινωνίας έχουν αλλάξει και πλέον και στον δυτικό τουλάχιστο κόσμο, έχουμε κατακτήσει πολυ υψηλά επίπεδα πολιτισμού. Παλαιότερα, η ανάγκη για επιβίωση σε σκληροτράχηλες κοινωνικές συνθήκες μας έκανε να θεωρούμε σχετικά φυσιολογικό γεγονός την συχνή εμπλοκή μας σε ηπίως βίαιες καταστάσεις.

Το σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι σήμερα, το αξιακό μας σύστημα, ατομικά και συλλογικά, εχει αλλάξει.

img_1283

από την ομιλία για τον σχολικό εκφοβισμό που έγινε στο Hilton, την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017, στα πλαισια του Money Show (πατήστε στην φωτογραφία για να δείτε το σχετικό βίντεο)

Ο εκφοβισμός  εμφανίζεται οταν δημιουργούνται οι πρώτες σχέσεις. Και η πρώτη εμπειρία σχέσεων του παιδιού είναι πάντοτε μεσα στην οικογένεια και τον ευρύτερο περίγυρο αυτής.

Εκεί, υπάρχει η πιθανότητα ένα παιδί να βιώνει ψήγματα βίας:

  • ως τροπο επικονωνίας, μεταξύ ενηλίκων
  • ως επιβολή εξουσίας
  • ως επιβεβαίωση ανωτερότητας  και δύναμης

Η δεύτερη εμπειρία σχέσεων για ένα παιδί είναι συνήθως το σχολικό του περιβάλλον, ιδίως για τα παιδιά που έρχονται από πολύ νωρίς στα κέντρα προσχολικής αγωγής. Τι συμβαίνει λοιπόν σε αυτό το περιβάλλον;

Να συμφωνήσουμε εδώ ότι καθε σχολείο, ανεξαρτήτως βαθμίδας, θα πρέπει να αναπτύσσεται ισότιμα σε δύο άξονες εκπαίδευσης:

  • στην παροχή γνώσης
  • στο πολιτισμική και κοινωνική διαπαιδαγώγηση

Η σωστή αναπτυξη ενός ισχυρού πλαισίου πολιτισμού μέσα στην σχολική κοινότητα, ίσως είναι μακροπρόθεσμα η λύση για τον δραστικό περιορισμό του σχολικού εκφοβισμού.

Και αυτο φυσικά σημαίνει την ανάπτυξη ενός ισχυρού πλέγματος αξιών που να ορίζουν ζητήματα συμπεριφοράς, ηθικής, αισθητικής, δικαιοσύνης, σεβασμού στην διαφορετικότητα και εν τέλει να προσδιορίζουν την ελευθερία του ατόμου μέσα στο σύνολο.

Πως όμως μπορεί ένα σχολείο να αναπτύξει έναν τέτοιο ισχυρό αξιακό κώδικα, ο οποίος θα διαπαιδαγωγήσει και θα εμπνεύσει τα παιδιά για την αναγκαιότητα και την εφαρμογή του;. Και κυρίως, πως το σχολείο θα καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους;

Αυτό που χρειάζεται είναι να αναπτυχθεί και επικοινωνηθεί σωστά ενα ξεκάθαρο πλαίσιο κανόνων και όρων διαβίωσης, μέσα στην σχολική κοινότητα. Για την επιτυχία του αποτελέσματος, το πλαίσιο αυτό θα πρέπει:

  1. Να αφορά ολα τα μέλη, παιδιά και ενήλικες και να εφαρμόζεται με τον ίδιο δίκαιο τρόπο σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας και επιπέδου ευθύνης ή εξουσίας.
  2. Να κάνει απολύτως ξεκάθαρο και σαφές ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιές όχι.
  3. Να εχει δημιουργηθεί με την ενεργό συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, και προπαντός των παιδιών. Η εμπειρία μου δείχνει πως μόνο έναν κανόνα που διαμορφώνουν τα ίδια τα παιδιά, μέσα απο την αναγνώριση των δικών τους αναγκών, τον ακολουθούν και τον σέβονται. Έτσι δημιουργείται “δέσμευση” από την πλευρά τους. Και η δέσμευση, είναι το πρώτο ουσιαστικό βήμα συμμετοχής του ατόμου στην επιλυση των δικών του προβλημάτων. Αντιθέτως, έναν κανόνα που αποφασίζει και επιβάλλει η διεύθυνση αφ’ υψηλού, όλοι τείνουν να τον παραβούν.
  4. Να βασίζεται σε απολύτως αξιοκρατικά κριτήρια και να μην επιτρέπει επιρροές απο εξωτερικούς παράγοντες.
  5. Να επικοινωνείται αποτελεσματικά προς τα κάτω και να εφαρμόζεται παραδειγματικά, πρώτα απ’ όλα από την διεύθυνση του σχολείου. Μην ξεχνάμε ότι στην εκπαίδευση, είναι πάντοτε περισσοτερο επιδραστικό το πρότυπο του εκπαιδευτικού, το ήθος και η συμπεριφορά του και λιγότερο το τι αυτός διδάσκει. Με την ενεργή συμμετοχή και συμμόρφωση ημών των ενηλίκων στο δυναμικά διμορφωμένο αξιακό πλαίσιο του σχολείου,  δείχνουμε στα παιδιά εμπράκτως την πίστη μας στην λειτουργία του και στην αποτελεσματικότητα του και κερδίζουμε ουσιαστικά την εμπιστοσύνη τους.

Εάν λοιπόν το σχολείο καταφέρει να δημιουργήσει ένα αξιακό πλαίσιο, μέσα στο οποίο τα παιδιά νιώθουν σταθερότητα, αντιμετωπίζονται με δικαιοσύνη και διαφάνεια και ταυτίζονται με θετικά πρότυπα επιβεβαίωσης,

τότε,

οι συμπεριφορές βίας  και εκφοβισμού περιθωριοποιούνται απο τα ίδια τα παιδια. Διότι, σε ένα ισχυρό και δίκαιο αξιακό πλαίσιο, η βία γίνεται ενα ενοχλητικό και άχρηστο εργαλείο κοινωνικοποίησης και αποδοχής, εντελώς ανώριμο και καθόλου αντάξιο μιας ελεύθερης και ισότιμης κοινότητας παιδιών και ενηλίκων.

——————————

* στο κείμενο αυτό βασίστηκε η ομιλία της Ντανιέλας Κράλλη, διευθύντριας και δημιουργού της Dorothy Snot, στην συζήτηση για τον σχολικό εκφοβισμό που έγινε στα πλαίσια του Money Show, στο Hilton, την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

In the Champions League of Education

από τον Ι.Κ. Γιαννούδη

H φιλοσοφία μας είναι ότι αν θέλεις να γίνεις καλός σε ότι κάνεις, πρέπει να συγχνωτίζεσαι και να συγκρίνεσαι μόνο με τους άριστους.

Και αυτό ακριβώς κανει η Dorothy Snot από το ξεκίνημα της, για αυτό και σήμερα είναι ένα από τα κορυφαία σχολεία του είδους της, στον κόσμο.

ipsef-1-1

Στα πλαίσια αυτά, προσκληθήκαμε να μιλήσουμε για το σχολείο μας και για το concept που έχουμε αναπτύξει επάνω στο play-based education, στο συνέδριο της IPSEF που έγινε στο Dubai, το διάστημα 27-29 Σεπτεμβρίου 2016.

Η IPSEF  διοργανώνει δύο μεγάλα συνέδρια τον χρόνο για education investors & school operators. Eνα το φθινόπωρο στην περιοχή του Κόλπου και ένα την Ανοιξη, στην Απω Ανατολή.

Η επιλογή των τοποθεσιών δεν είναι τυχαία, καθώς πρόκειται για δύο από τις πλέον αναπτυσσόμενες αγορές εκπαίδευσης στον κόσμο.  Ειδικά στην Ασία, γίνεται τρελό πάρτυ στους αριθμούς και στα μεγέθη της εκπαίδευσης.

img_0162-1

Εδώ δεν είναι βέβαια το μέρος να μιλήσουμε για το business of education. Θεωρώ υποχρέωση μου όμως να σας δώσω μια εικόνα για το πως εξελίσεται η εκπαίδευση διεθνώς, ώστε να ξεφύγουμε λίγο από το μίζερο ελληνικό παρόν.

Ποια είναι λοιπόν τα σύγχρονα education trends στον σοβαρό κόσμο?

1. Το έχω ξαναπει και θα το ξαναπώ: η εκπαίδευση σήμερα, είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι απολύτως συνδεδεμένη με την τεχνολογία. Δημοτικά  και γυμνάσια στέλνουν τους δασκάλους τους για σεμινάρια ρομποτικής στο Carnegie-Mellon και δηλώνουν με υπερηφάνια ότι όλοι τους οι δάσκαλοι ειναι system integrators, μέσα στην τάξη.  Οι 3D printers και τα iMac είναι εξίσου πολλά με τις καρέκλες και τους μαρκαδόρους και στα νέα σχολεία που χτίζονται προβλεπεται ειδικός χώρος για προσγείωση drone….

img_0245-1

Αυτό είναι καλό ή κακό θα ρωτήσει κάποιος?

Η δική μας γνώμη είναι ότι ο τρόπος εφαρμογής είναι που κάνει πάντα την διαφορά.  Δεν μπορούμε και δεν πρέπει όμως να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι τα παιδιά μας, σε λίγα χρόνια, θα κληθούν να ανταγωνιστουν επί ίσοις όροις παιδιά που θα έχουν αποφοιτήσει από σχολεία με τέτοια νοοτροπία…

 

2. O τρομακτικός ποιοτικός ανταγωνισμός είναι ένας άλλος παράγοντας που σπρώχνει τα πράγματα μπροστά.

Μπορεί για την ελληνική κυβέρνηση, το φλέγον εκπαιδευτικό ζήτημα να είναι ο τρόπος που θα διδάσκονται τα θρησκευτικά, στον υπόλοιπο κόσμο όμως οι κυβερνήσεις επιδιώκουν με κάθε τρόπο την δημιουργία όλο και περισσότερων υψηλής ποιότητας σχολείων, ανεξαρτήτως εκπαιδευτικης φιλοσοφίας.

img_0242-1

Ο λόγος είναι απλός και εξηγείται πλήρως από τα λόγια του Dr. Abdulla Al Karam, Γενικού Διευθυντή Εκπαίδευσης και Προέδρου του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της κυβέρνησης του Nτουμπάι (είναι ας πούμε ο Υπουργός Παιδείας του Εμιράτου):

“Οσο περισσότερα κορυφαία σχολεία ανοίγουν καθε χρόνο, τοσο περισσότερα μέτρια και κακά σχολεία θα κλείνουν κάθε χρόνο. Η έλλειψη μαθητών θα διώχνει τους λιγότερο ικανούς εκτός αγοράς και έτσι, η ποιότητα της εκπαίδευσης στην κοινωνία θα αυξάνεται διαρκώς”.

img_0191-1

 

3. Τέλος, δεν πρέπει να υπάρχει σήμερα χώρα στον κόσμο (εκτός από την Ελλάδα….) που να μην τοποθετεί την δημιουργία μιας υψηλού επιπέδου παιδείας στο κέντρο της αναπτυξιακής της στρατηγικής.

Ρίξτε τυχαία ένα βελάκι στον παγκόσμιο χάρτη και μετα ψάξτε στο google για το στρατηγικο πλάνο εκπαιδευτικής ανάπτυξης της χώρας. Θα εκπλαγείτε βλέποντας ότι, από την Εσθονία μεχρι το Κατάρ και από την Σαουδική Αραβία έως το Περού, όλοι επενδύουν big time στην αριστεία του εκπαιδευτικού τους συστήματος. Γιατί?

Διότι έχουν συνειδητοποιήσει ότι μόνο με αυτό τον τρόπο μπορούν να διασφαλίσουν μια “δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη” ( 😛 😛 😛 ) για τον κάθε πολίτη ατομικά και για την κοινωνία συνολικά.

Και θα δείτε πως όλο αυτό θα οδηγήσει σε ένα τεράστιο επενδυτικό κύμα στην εκπάιδευση, τα επόμενα 5-6 χρόνια…

Θα μπορούσα να συνεχίσω και να γραψω πολλά περισσότερα αλλά νομίζω δεν έχει νόημα, ας μείνουμε στην μεγάλη εικόνα. Αρκεί να μπορέσουμε να την κατανοήσουμε και να την εμπεδώσουμε.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε  σωστά τα πραγματικά δεδομένα, ώστε να μπορούμε μετά να πάρουμε αποφάσεις υπολογίζοντας με ακρίβεια το ένα ή το άλλο ρίσκο.

Διότι, το χειρότερο πράγμα στην ζωή είναι να νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε την τύφλα μας. Και στο σπορ αυτό, στην Ελλάδα είμαστε πρωταθλητές…..

“You are not in teaching for the income, you ‘re for the outcome”

από την Τζένη Διαμαντοπούλου

Είναι κάτι στιγμές που σε γεμίζουν χαρά και περηφάνια! Για σένα, μα πιο πολύ για το παιδί που έχεις απέναντί σου.

Διότι σε μια σχέση, δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθεί μόνο αυτός που βλέπει πιο καθαρά τα πράγματα. Τίποτα δεν θα καταφέρει! Πρέπει και αυτός που χρειάζεται κάτι να αλλάξει για να διεκδικήσει τη ζωή του, πρέπει αυτός ο ίδιος να βρει τη δύναμη να το κάνει. Και να προσπαθήσει σκληρά γι αυτό. Μα όταν αυτό αρχίσει να συμβαίνει, τότε όλα αλλάζουν.

SAM_5050 (1)

Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθήσεις να κάνεις ένα παιδί να αισθανθεί σιγουριά και αυτοπεποίθηση, να αισθανθεί εμπιστοσύνη και σεβασμό προς τον εαυτό του.

Να μπορεί να σταθεί όρθιο και να μην θέλει να είναι συνέχεια ξαπλωμένο στο πάτωμα. Να μη θυμώνει όταν ακούει από τον άλλο κάτι που το επιβραβεύει ή το επαινεί. Να μη φεύγει μακριά όταν το πλησιάζεις. Να μπορεί να σταθεί δίπλα στους άλλους και να νιώθει το ίδιο σπουδαίο με αυτούς.

Ένα πανί, μια σκηνή και ένα παραμύθι... (2)

Μα το πιο σπουδαίο και συγκινητικό είναι να βλέπεις το παιδί αυτό μέρα με τη μέρα να προσπαθεί όλο και περισσότερο. Να στέκεται όρθιο μπροστά σου και να χαμογελά. Και ακόμα και όταν η αντίδρασή του τον οδηγεί από κεκτημένη ταχύτητα στο πάτωμα, να σηκώνεται μόνο του. Να ζητάει αυτό που θέλει και να το διεκδικεί. Να μη θυμώνει χωρίς κανένα λόγο. Να μπορεί να «ανέχεται» τους άλλους δίπλα του στο παιχνίδι του. Να αρχίζει να καταλαβαίνει ότι οι άλλοι το αποδέχονται γι αυτό που είναι. Και αυτό που είναι έχει αρχίσει σιγά σιγά να αχνοφαίνεται. Γιατί το ίδιο το παιδί έχει αρχίσει να το βλέπει.

Και όταν φεύγει κάθε μεσημέρι από το σχολείο να σε αφήνει πια να του δώσεις ένα φιλί και να του πεις πόσο το αγαπάς.

The party is on

DSC00067

Την εβδομάδα αυτή (1-3 Μαρτίου) έγινε στο Dubai  μια μεγάλη έκθεση για την εκπαίδευση, η GESS2016. Στα πλαίσια της έκθεσης απονεμήθηκαν και τα ετήσια βραβεία GESS Awards σε εταιρείες, σχολεία και δασκάλους που οι διοργανωτές έκριναν ότι οι επιδόσεις τους σηματοδοτούν “excellence in education”, όπως δεν βαρέθηκε να επαναλαμβανει όλο το βραδυ ο παρουσιαστης της βραδιάς Ewan McIntosh.

DSC00104

To σχολείο μας ήταν υποψήφιο στην κατηγορία “Innovation on Education” και, προς μεγάλη μας τιμή, ήταν το μοναδικό σχολείο σε όλες τις κατηγορίες βραβείων που δεν έχει (ακόμη) παρουσία στις χώρες του Κόλπου.

DSC00025

Γιατί άραγε μας επέλεξαν οι διοργανωτές; το έκαναν από λάθος; ήταν μια κίνηση αβροφροσύνης, μια μαρκετίστικη ενέργεια για να μας αναγκάσουν να έλθουμε εδώ και να ξοδέψουμε τα χρήματα μας; Μπα. Σε μια έκθεση που έρχονται δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες και σε ένα awards gala που γινεται sold out μέσα σε δέκα ημερες από το announcement date, δεν νομιζω ότι ήταν αυτός ο λόγος. Oύτε πιστεύω ότι και από τα 16 μέλη της επιτροπής βράβευσης θα ξέφευγε το παράδοξο της υποψηφιότητας μας….

IMG_8280

Ισως ο λόγος τελικά να κρύβεται στα λόγια που μου είπε ο Vikas από το ΚHDA, την αρχής που ελέγχει όλη την εκπαίδευση στο Dubai: “John, we are so happy to hear about your school. Here in Dubai, we as authorities strive to turn education into a more playfull one, to move from the academic English models to more free education style which will be more fun for the students and will fit better our culture”.

Είναι εντυπωσιακό να το ακουει κάποιος αυτό από την κυβέρνηση μιας χώρας που διοικείται με αυστηρότητα, που το 71% των παιδιων φοιτούν σε σχολεία με αγγλικό curriculum και που επενδύει στην τεχνολογία με τρέλα. Και ακόμη περισσότερο, όταν αυτό γίνεται στα πλαίσια μιας έκθεσης για την εκπαίδευση, όπου το 90% όσων είδα ήταν απολύτως βασισμένα επάνω στην εντυπωσιακή χρήση της τεχνολογίας (θα ακολουθήσει ειδικό ποστ για αυτό το θέμα).

Για μια ακόμη φορά λοιπόν, ερχόμενος σε επαφή με την διεθνή εκπαιδευτική κοινότητα, συνειδητοποίησα το ίδιο πράγμα: κυριολεκτικά, δεν υπαρχει ένας σοβαρός ανθρωπος που να έχω μιλήσει και να έχει υπερασπιστεί μπροστά μου τα παραδοσιακά ακαδημαϊκά μοντέλα, αυτά που βασίζονται στην νοητική “εξόντωση” των παιδιών μέσα από όλο και περισσότερο ανταγωνιστικά σχολεία και κάτω από τόνους γνώσης και υποχρεώσεων.

Οι ίδιοι άνθρωποι όμως, όταν τους δείχνεις τον εναλλακτικό τρόπο εκπαίδευσης και τους δείχνεις και τα αποτελέσματα, σοκάρονται και στο τέλος όλοι λίγο-πολύ ολοι ρωτάνε το ίδιο: “John, how the hell you can assign children so much freedom? It should be a disaster….”

Well, my friends, it’s not a disaster and soon you will find out how it’s done. In a school near you. The party is on…

Για φαντάσου ένα σχολείο…

DSC_0984

από την Χρύσα Βαίτση

Για φαντάσου ένα σχολείο όπου…

  • Τα σχέδια εργασίας ξεκινούν από τις συζητήσεις των παιδιών.
  • Οι ομάδες λειτουργούν συνεργατικά και με αλληλεγγύη.
  • Ο κάθε μαθητής είναι ξεχωριστός και δε χάνεται στον όχλο.
  • Το παιχνίδι είναι το μέσο ανακάλυψης του κόσμου και του εαυτού τους.
  • Γίνονται συμφωνίες αντί να εφαρμόζονται τιμωρητικοί κανόνες.
  • Λαμβάνονται υπόψη οι προηγούμενες γνώσεις, οι εμπειρίες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών.
  • Ο μικρόκοσμος των τάξεων ανοίγει με εξωστρέφεια στον κόσμο.
  • Ενεργοποιείται η φυσική περιέργεια των παιδιών, ενεργοποιείται η σκέψη τους και απελευθερώνεται η δημιουργικότητά τους.
  • Όλοι βιώνουν δυναμικές διαδικασίες μάθησης.
  • Οι γονείς είναι ελεύθεροι να συμμετέχουν, να εμπλουτίζουν και να ενδυναμώνουν την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Dancing with the best

16569142023_2fcd9d67e1_o Την εβδομάδα μετά το φετινό Πάσχα (13-18 Απριλίου), ο Teacher Tom ήλθε για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, ως καλεσμένος του σχολείου μας. Οπως έχουμε γράψει πολλές φορές, ο Tom μας έχει εμπνεύσει big time τα τελευταία 5 χρόνια. Με αυτα που γράφει και (κυρίως) με αυτά που κάνει.

IMG_6847Στην διάρκεια της επίσκεψης αυτής ο Τομ έκανε μεγάλες συζητήσεις μαζί μας, με τις δασκάλες της Dorothy, με γονείς και εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν σε κλειστά workshops.

IMG_6855

Κορυφαία στιγμή βέβαια η συμμετοχή του στην (με δωρεάν συμμετοχή) δημόσια συζήτηση “DE-educate / RE-educate”, με δύο ακόμη εξαιρετικούς φίλους μας και ανθρώπους της εκπαίδευσης, που επίσης σκέφτονται “αλλιώς”: τον Σπύρο Κασιμάτη και τον Αγγελο Πατσιά.

16568429493_cfff30450d_k(1)

Επειδή πολλοί μας δίνουν συγχαρητήρια και μας ευχαριστούν για αυτές τις δημόσιες πρωτοβουλίες, αισθάνομαι την ηθική υποχρέωση να διευκρινίσω κάτι: ο βασικός λόγος που προσκαλούμε ανθρώπους σαν τον Tom στην χώρα μας, είναι απολύτως εγωιστικός! Θέλουμε να συζητήσουμε μαζί τους, να μοιραστούμε σκέψεις, να πάρουμε feedback και να λάβουμε αποφάσεις για το τι θα κάνουμε και πως θα το κάνουμε, απο εδώ και εμπρός.

Ενα προσωπικό συνέδριο δηλαδή με τους καλύτερους – the absolute luxury! Απαραίτητο στον καιρό και στην χώρα που ζούμε, τώρα που μας έχει κατακλύσει από παντού η βλακεία και η απαισιοδοξία.

16568462713_8b7ca2b095_o

Διότι, όπως έχουμε ξαναγράψει πολλές φορές, η Dorothy Snot δεν θέλει μόνο να είναι ένα κορυφαίο play-based school. Θέλει να είναι και στην πρωτοπορία της δημιουργίας και εφαρμογής καινούριας γνώσης – γνώσης που θα βοηθήσει τις κοινωνίες να πηγαίνουν όλο και περισσότερο προς μια ελεύθερη και δημοκρατική εκπαίδευση, βασισμένη στις επιθυμίες και τα θέλω των παιδιών.

17002419329_e7d2c03c86_k

Και επειδή αιθανόμαστε ευγνωμοσύνη για την ελληνική κοινωνία που μας εμπιστεύεται και μας ακολουθεί, οργανώνουμε με όλη μας την καρδιά αυτές τις δημόσιες συζητήσεις – ώστε να εχουν και άλλοι συμπολίτες την δυνατότητα να έλθουν σε επαφή με τέτοιους κορυφαίους παιδαγωγούς και ανθρώπους.

Και διότι επίσης, είναι καιρός να καταλάβουμε ότι μόνο αν συναγελαζόμαστε με τους καλύτερους, καθένας στον χώρο του, and only if we think really big, θα μπορέσουμε κάποια στιγμή να γίνουμε περήφανοι ως σύνολο για την χώρα μας και την δουλειά μας.

Dancing with the best – and only….

(μεγάλο ευχαριστώ στον καλό μας φίλο Χρήστο Λουφόπουλο για τις ωραίες φωτογραφίες!)