Τι κάνει ένας δύτης;

Mε αφορμη κάποιο ερώτημα που προέκυψε μέσα στην τάξη των προνηπίων, ήλθε στο σχολειο ο μπαμπάς της Διώνης και της Ηούς και εξήγησε στα παιδια τι ακριβώς κάνει ένας δύτης.

Ο Αρης έφερε φυσικά μαζί και τον εξοπλισμό του!

Οπως μπορείτε να δειτε, τα παιδια ενθουσιάστηκαν με όλα αυτα τα φοβερά εξαρτήματα και για αρκετές μερες μετα την επίσκεψη, μιλούσαν με ενθουσιασμό για την εμπειρία τους.

Σε ένα play-based learning περιβάλλον, τα παιδια ενθαρρύνονται διαρκώς ώστε να μεταφέρουν το παιχνίδι τους σε συνθήκες πραγματικής ζωής.

Κάθε ερώτημα λοιπόν, κάθε διαφωνία που προκύπτει μέσα στην τάξη είναι αφορμή για μια νέα σύνδεση με την πραγματικότητα. Και κάθε στιγμή  που επιτρέπουμε στα παιδιά να διαδράσουν ισότιμα και ελεύθερα με τον αληθινό κόσμο, παίζοντας, ειναι για αυτά μια μαγική στιγμή ενδυνάμωσης και ανακάλυψης.

Αρη, σε ευχαριστούμε πολύ! Οπως φυσικά και όλους τους γονείς της Dorothy Snot που κάθε λίγο και λιγάκι, αφήνουν τις δουλειές τους και έρχονται στο σχολειο για να συμμετάσχουν σε δράσεις που σκέφτονται τα ίδια τους τα παιδιά….

Advertisements

Το καλύτερο ” I SPY” που παίξαμε ποτέ

από την Κλαίρη Χατζηνικολάου

Aνάλογα την θεματική ενότητα που δουλεύουμε, κανουμε τα πάντα για να έρθουν τα παιδια σε επαφή με την πραγματική ζωή.

Και επειδή ηταν αδύνατον να φέρουμε αρκούδες και φίδια στην τάξη, πήγαμε εμείς σε αυτά! Μάθημα αγγλικων λοιπόν για τα προ-προνήπια στην αίθουσα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, στο Μαρούσι.

Αφού κάναμε πρώτα μια βόλτα για να δούμε ολα τα ζώα, μοιραστήκαμε τις εντυπώσεις μας και ξεκινήσαμε το μάθημα των αγγλικων.

Το καλύτερο ” I SPY” που παίξαμε ποτέ!

Συγκριθηκαμε με πολικές αρκούδες και βουβαλια…..

Ψάξαμε να βρούμε πιο ζώο ειναι το πιο μικρό και πιο το πιο ψηλό….

Φάγαμε το σνακ μας κι αφού μας έμεινε λίγος χρόνος,  φτιάξαμε παζλ!! Με ζώα φυσικά.

Γονεις στην τάξη του μεταβρεφικού Νο. 2

από την Ευαγγελία Ντέκα

Τέσσερις διαφορετικοί γονείς, τρείς διαφορετικές δραστηριότητες με πολλούς στόχους: να χαρούν τα παιδιά, να εμπλακούν οι γονείς στην εκπαιδευτική διαδικασία αποκτώντας μια καλή αίσθηση για το πως δουλεύει η τάξη, να μάθουμε όλοι καινούρια πράγματα! Ολοι οι στόχοι, επιτεύχθησαν…

Με την μαμά της Ελένης φτιάξαμε μπισκοτάκια. Μοιραστήκαμε, μετρήσαμε ποσότητες, αναπτύξαμε τους λεπτούς χειρισμούς.

Η μαμά του Διονύση Ν. μας διάβασε την ιστορία «Ο φεγγαροσκεπαστής», παίξαμε κινητικά παιχνίδια αναπτύσσοντας την αδρή κινητικότητα και φτιάξαμε φεγγαράκια.

Οι γονείς του Άλκη έφεραν την φύση στην τάξη μας! Μας είπαν και μας έδειξαν πολλά πράγματα για τα φυτά και μας βοήθησαν να φυτέψουμε τα δικά μας λαχανικά.

Με όλους περάσαμε μοναδικές στιγμές και αποκτήσαμε πολλές εμπειρίες… Για αυτό σας ευχαριστούμε πολύ!

Reflections Of A Different Society

Για σήμερα Κυριακή 2 Απριλίου, είχαμε προγραμματισει εδώ και πολύ καιρό ένα μαγείρεμα στο σχολειο μας με την ομάδα R.O.A.D.S., για τους συμπολίτες μας που χρειάζονται ένα πιατο φαγητό λίγο περισσότερο.

Η R.O.A.D.S. (Reflections Of A different Society)  με τον Πλούτωνα, τον Μάνθο και των άλλα παιδιά, είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που μαγειρεύει συστηματικά για τους άστεγους της πόλης.

Ο στόχος της δικής μας σημερινής δράσης, ήταν διπλός: Αφ΄ενός, να ενεργοποιήσουμε για μια ακόμη φορά την φοβερή κοινότητα γονέων της Dorothy Snot, ώστε να προσφέρουμε όλοι μαζί ότι μπορούμε σε αυτούς που το χρειάζονται λίγο περισσότερο.

Αφ’ ετέρου, να εμπλέξουμε τα παιδιά μας για μια ακόμη φορά στην διαδικασία της πραγματικής ζωής. Ωστε, μέσα απο μια δράση σας κι αυτή, παίζοντας, με ενθουσιασμό, να αποκομίσουν παραστάσεις και εμπειρίες από αυτές που διαμορφώνουν αξίες και χαρακτήρα.

Η επιτυχία της εκδήλωσης ήταν δεδομένη, το τελικό αποτέλεσμα όμως, ποιοτικά και ποσοτικά, ήταν υπεράνω κάθε προσδοκίας!

Για τα χαρούμενα πρόσωπα και την ενθουσιώδη συμμετοχή των παιδιών (και των μεγάλων φυσικά!) δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε, αρκούν οι φωτογραφίες που βλέπετε.

Οσον αφορα το απτό αποτέλεσμα της δράσης: Σχεδόν 100 άτομα, μικροί και μεγάλοι, ετοιμάσαμε 300 μερίδες φαγητό – και σύμφωνα με τον Πλούτωνα, το επιπλέον υλικό που έφεραν οι γονείς του σχολειου αλλα δεν χρησιμοποιήσαμε σήμερα φτάνει για δύο ακόμη μαγειρέματα!

Ενα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν σε όλη την κοινότητα της Dorothy Snot, δασκάλες, γονείς και παιδια – και βεβαια στην μαγειρισσα μας κα. Ρούλα που σήμερα υπερέβαλε εαυτόν!

Και ένα μεγάλο μπράβο βέβαια στα παιδια της ROADS που προσφέρουν όλη αυτή την βοήθεια στην κοινωνία της πόλης μας, συνεχώς και συστηματικά!

Μια καταπληκτική δράση προσφοράς λοιπόν σήμερα – ένα μάθημα ίσως ενταγμένο στην δομή του νηπιαγωγειου ή του προνηπίου μας, άυριο.

Η Dorothy Snot μπαίνει σταδιακά στην δεύτερη εποχή της και only sky is the limit!

“Ποιανού η μέρα είναι σήμερα;”

από την Χαριτίνη Σταυρουλάκη

Ποιανού η μέρα είναι σήμερα;” Ήταν μια συχνή ερώτηση στον 1o όροφο της Dorothy Snot, το πρώτο τρίμηνο της φετινής χρονιάς.

slide8-1

Ρωτούσαν τα παιδιά της τάξης μας, τα προνήπια,  ρωτούσαν και οι δασκάλες των προ προνηπίων….

slide3-1

Μαντέψτε” ήταν συνήθως η απάντηση και με ένα βλέμμα ολόγυρα ήταν εύκολο να βρει κανείς την απάντηση, από το ντύσιμο, το βλέμμα, το χαμόγελο….

slide7-1

Αυτό το τρίμηνο τα παιδιά έγιναν οικοδεσπότες και άνοιξαν την τάξη των προνηπίων στην οικογένειά τους.

slide2-1

Ολα μαζί μοιράστηκαν στοιχεία της προσωπικότητας τους, αγαπημένες συνήθειες και παιχνίδια με τους δικούς τους.

slide1-1

Είδαμε πόσα κοινά έχουμε με τους φίλους μας και πόσο μοναδικός και ξεχωριστός είναι ο καθένας από μας.

slide6-1

Μοιραστήκαμε μισή ώρα από τη δική μας καθημερινότητα, αυτό που το κάθε παιδί ζει και έτσι όπως στο ζει μέσα από την ομάδα σε μια διαφορετική συνθήκη και με διαφορετικές δυναμικες, με τα αγαπημένα μας πρόσωπα !

slide5-1

Είδαμε πόσο αυτές οι επισκέψεις άλλαζαν τις δυναμικές και ξεπηδούσαν κάθε φορά καινούριες σχέσεις, καινούριες φιλίες.

slide4-1

Τόσο ανεπιτήδευτα και τόσο απλά, η συμμετοχή των γονέων βοήθησε τα παιδιά να ξεδιπλωθούν περισσότερο. Να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους, να δώσουν και να πάρουν από τους συμμαθητές τους. Να μοιραστούν!

Περάσαμε πολύ ωραία σ’ αυτό το μοίρασμα και ευχαριστούμε τους γονείς που αγκάλιασαν την ιδέα!

Βασιλόπιτα προ-προνηπίων 2017

Σε ένα σχολείο που μεταφέρει το παιχνίδι των παιδιών σε συνθήκες πραγματικής ζωής, το κόψιμο της βασιλόπιτας κάθε χρόνο είναι μια καταπληκτική ευκαιρία για συμμετοχή με ενθουσιασμό σε πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες, σε όλα τα τμήματα.

Δείτε στο βίντεο το project “Βασιλόπιτα προ-προνηπίων 2017”!

(βίντεο από την Ειρήνη Λιθοξοπούλου & την Χρύσα Βαίτση)

Η δημιουργία ενός ισχυρού πλαισίου αξιών στο σχολείο ως εργαλείο ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό

από την Ντανιέλα Κράλλη *

Ξεκινώντας μια συζήτηση για τον σχολικό εκφοβισμό (bullying), ας κάνουμε κάποιες συμφωνίες:

  • Υπάρχει bullying στα σχολεια;  Ναι
  • Γινεται το bullying αντιληπτό; Πάντοτε, αργά ή γρήγορα
  • Απο ποιους; Απο τα παιδιά, πρώτα απ’ όλα. Και μετά φυσικά από τους ενήλικες
  • Γιατί το κάνει ο θύτης; από την ανάγκη του  για αποδοχή και ενίσχυση του αυτοσεβασμού του
  • Γιατι το δέχεται το θύμα; λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης και της αδυναμίας του να βάλει όρια στους γύρω.
  • Και οι δύο: δεν έχουν ξεκάθαρες και ισχυρές προσωπικές αξίες, απλώς επιβεβαιώνουν προσδοκίες τρίτων και διακατέχονται από φόβο απόρριψης / αποδοχής
  • Υπήρχε και παλιά εκφοβισμός; Ναι
  • Γιατι δεν έπαιρνε διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου; Διότι οι ανοχές της κοινωνίας έχουν αλλάξει και πλέον και στον δυτικό τουλάχιστο κόσμο, έχουμε κατακτήσει πολυ υψηλά επίπεδα πολιτισμού. Παλαιότερα, η ανάγκη για επιβίωση σε σκληροτράχηλες κοινωνικές συνθήκες μας έκανε να θεωρούμε σχετικά φυσιολογικό γεγονός την συχνή εμπλοκή μας σε ηπίως βίαιες καταστάσεις.

Το σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι σήμερα, το αξιακό μας σύστημα, ατομικά και συλλογικά, εχει αλλάξει.

img_1283

από την ομιλία για τον σχολικό εκφοβισμό που έγινε στο Hilton, την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017, στα πλαισια του Money Show (πατήστε στην φωτογραφία για να δείτε το σχετικό βίντεο)

Ο εκφοβισμός  εμφανίζεται οταν δημιουργούνται οι πρώτες σχέσεις. Και η πρώτη εμπειρία σχέσεων του παιδιού είναι πάντοτε μεσα στην οικογένεια και τον ευρύτερο περίγυρο αυτής.

Εκεί, υπάρχει η πιθανότητα ένα παιδί να βιώνει ψήγματα βίας:

  • ως τροπο επικονωνίας, μεταξύ ενηλίκων
  • ως επιβολή εξουσίας
  • ως επιβεβαίωση ανωτερότητας  και δύναμης

Η δεύτερη εμπειρία σχέσεων για ένα παιδί είναι συνήθως το σχολικό του περιβάλλον, ιδίως για τα παιδιά που έρχονται από πολύ νωρίς στα κέντρα προσχολικής αγωγής. Τι συμβαίνει λοιπόν σε αυτό το περιβάλλον;

Να συμφωνήσουμε εδώ ότι καθε σχολείο, ανεξαρτήτως βαθμίδας, θα πρέπει να αναπτύσσεται ισότιμα σε δύο άξονες εκπαίδευσης:

  • στην παροχή γνώσης
  • στο πολιτισμική και κοινωνική διαπαιδαγώγηση

Η σωστή αναπτυξη ενός ισχυρού πλαισίου πολιτισμού μέσα στην σχολική κοινότητα, ίσως είναι μακροπρόθεσμα η λύση για τον δραστικό περιορισμό του σχολικού εκφοβισμού.

Και αυτο φυσικά σημαίνει την ανάπτυξη ενός ισχυρού πλέγματος αξιών που να ορίζουν ζητήματα συμπεριφοράς, ηθικής, αισθητικής, δικαιοσύνης, σεβασμού στην διαφορετικότητα και εν τέλει να προσδιορίζουν την ελευθερία του ατόμου μέσα στο σύνολο.

Πως όμως μπορεί ένα σχολείο να αναπτύξει έναν τέτοιο ισχυρό αξιακό κώδικα, ο οποίος θα διαπαιδαγωγήσει και θα εμπνεύσει τα παιδιά για την αναγκαιότητα και την εφαρμογή του;. Και κυρίως, πως το σχολείο θα καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους;

Αυτό που χρειάζεται είναι να αναπτυχθεί και επικοινωνηθεί σωστά ενα ξεκάθαρο πλαίσιο κανόνων και όρων διαβίωσης, μέσα στην σχολική κοινότητα. Για την επιτυχία του αποτελέσματος, το πλαίσιο αυτό θα πρέπει:

  1. Να αφορά ολα τα μέλη, παιδιά και ενήλικες και να εφαρμόζεται με τον ίδιο δίκαιο τρόπο σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας και επιπέδου ευθύνης ή εξουσίας.
  2. Να κάνει απολύτως ξεκάθαρο και σαφές ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιές όχι.
  3. Να εχει δημιουργηθεί με την ενεργό συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, και προπαντός των παιδιών. Η εμπειρία μου δείχνει πως μόνο έναν κανόνα που διαμορφώνουν τα ίδια τα παιδιά, μέσα απο την αναγνώριση των δικών τους αναγκών, τον ακολουθούν και τον σέβονται. Έτσι δημιουργείται “δέσμευση” από την πλευρά τους. Και η δέσμευση, είναι το πρώτο ουσιαστικό βήμα συμμετοχής του ατόμου στην επιλυση των δικών του προβλημάτων. Αντιθέτως, έναν κανόνα που αποφασίζει και επιβάλλει η διεύθυνση αφ’ υψηλού, όλοι τείνουν να τον παραβούν.
  4. Να βασίζεται σε απολύτως αξιοκρατικά κριτήρια και να μην επιτρέπει επιρροές απο εξωτερικούς παράγοντες.
  5. Να επικοινωνείται αποτελεσματικά προς τα κάτω και να εφαρμόζεται παραδειγματικά, πρώτα απ’ όλα από την διεύθυνση του σχολείου. Μην ξεχνάμε ότι στην εκπαίδευση, είναι πάντοτε περισσοτερο επιδραστικό το πρότυπο του εκπαιδευτικού, το ήθος και η συμπεριφορά του και λιγότερο το τι αυτός διδάσκει. Με την ενεργή συμμετοχή και συμμόρφωση ημών των ενηλίκων στο δυναμικά διμορφωμένο αξιακό πλαίσιο του σχολείου,  δείχνουμε στα παιδιά εμπράκτως την πίστη μας στην λειτουργία του και στην αποτελεσματικότητα του και κερδίζουμε ουσιαστικά την εμπιστοσύνη τους.

Εάν λοιπόν το σχολείο καταφέρει να δημιουργήσει ένα αξιακό πλαίσιο, μέσα στο οποίο τα παιδιά νιώθουν σταθερότητα, αντιμετωπίζονται με δικαιοσύνη και διαφάνεια και ταυτίζονται με θετικά πρότυπα επιβεβαίωσης,

τότε,

οι συμπεριφορές βίας  και εκφοβισμού περιθωριοποιούνται απο τα ίδια τα παιδια. Διότι, σε ένα ισχυρό και δίκαιο αξιακό πλαίσιο, η βία γίνεται ενα ενοχλητικό και άχρηστο εργαλείο κοινωνικοποίησης και αποδοχής, εντελώς ανώριμο και καθόλου αντάξιο μιας ελεύθερης και ισότιμης κοινότητας παιδιών και ενηλίκων.

——————————

* στο κείμενο αυτό βασίστηκε η ομιλία της Ντανιέλας Κράλλη, διευθύντριας και δημιουργού της Dorothy Snot, στην συζήτηση για τον σχολικό εκφοβισμό που έγινε στα πλαίσια του Money Show, στο Hilton, την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017