So many questions to be asked

Στις αρχες Σεπτεμβρίου μιλούσα με τον φίλο μου τον Meynell που έκανε ένα απο τα συνηθισμενα του road trips ανά την Ευρώπη. Δεν είχε συγκεκριμένους  προορισμούς και έτσι του πρότεινα να έλθει και απο την Ελλάδα, να τα πούμε από κοντά και να σχεδιάσουμε τίποτα καινούριο.

Για να τον δελεάσω, και επειδή ξέρω πόσο μεγάλη συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια στον χώρο των play professionals γύρω από το θέμα “Play in situations of crisis”, του είπα ότι θα μπορούσα να του κανονίσω και ένα play session σε κάποιον χώρο που φιλοξενούνται πρόσφυγες.

Νομίζω ότι αυτό ήταν που τον έψησε τελικά να έλθει! Και βέβαια, ο άλλος καλός φίλος Σπύρος Κασιμάτης, που μέσω της Ελιξ έχει ενεργό ρόλο στο camp του Ελαιώνα, σε χρόνο dt κανόνισε την επίσκεψη  – και τον ευχαριστούμε για αυτό.

img_9997

Ο Meynell έγραψε για αυτή την εμπειρία στο διαδικτυακό του newsletter, to IP-DIP, το οποίο το διαβαζουν καθε εβδομάδα καμια δεκαριά χιλιάδες play professionals ανα τον κόσμο. Για όποιον ενδιαφερεται, παραθέτω εδώ το κείμενο του….

screen-shot-2016-10-01-at-1-20-28-pm

screen-shot-2016-10-01-at-1-21-03-pm

img_0133

Και επιτρέψτε μου και μένα να μεταφράσω ένα κομμάτι:

“Τα παιδιά των προσφύγων έπαιζαν, σαν να ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για παιχνίδι σε αυτή την ζωή – το ίδιο όμως έκαναν και τα παιδιά της πατρίδας μου το καλοκαίρι που μας πέρασε, όταν ήμουν στο παρκο της Bognor (στμ. παραθαλάσσιο αγγλικό θέρετρο στα νότια της Βρετανίας).

Ανακάλυψαν και εφηύραν δικούς τους τρόπους για παιχνίδι, ακριβώς όπως και τα παιδια στην Bognor. Παρέες φίλων τσακώθηκαν και δημιουργήθηκαν μικροεντάσεις, ακριβώς όπως και στην Bognor.  Και όταν άρχισα να ξεφουσκώνω τα παιχνίδια, προσπάθησαν απελπισμένα με τα χέρια τους να εμποδίσουν τον αέρα να βγεί από την βαλβίδα, ακριβώς όπως συνέβη και στην Bognor!”

img_0127

Ο Μeynell, ένας άνθρωπος με τεράστια εμπειρία και γνώση επάνω στο παιχνίδι, το μόνο που κάνει μέσα απο τα κείμενα του είναι να θέτει ερωτήματα και προβληματισμούς. Και να αποδεικνύει διαρκώς και εμπειρικά ότι το ακηδεμόνευτο παιχνίδι, χωρίς παρεμβάσεις και κατευθύνσεις από τους ενήλικες, είναι η απολύτως φυσιολογική κατάσταση για κάθε παιδί, σε κάθε μέρος του κόσμου, υπό τις οποιεσδήποτε συνθήκες.

Γιατί λοιπόν στο σχολείο να είναι αλλιώς?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s