Ομοιομορφία ή διαφορετικότητα;

hey teacher leave those kids aloneΠρόσφατα, κάποιες από τις δασκάλες του σχολείου μας βρεθηκαν σε μια κοινωνική εκδήλωση με σκοπό να απασχολήσουν δημιουργικά τα παιδιά που βρίσκονταν εκεί με τους γονείς τους. Ήταν και άλλα, καλά σχολεία της πόλης.

Μπαίνοντας στον χώρο, αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν η τάξη που απέπνεαν οι δασκάλες των άλλων σχολείων! Ηταν πολλές, ηταν ντυμένες απολύτως ομοιόμορφα (μπλούζα με το σἠμα του σχολείο, τζην και αθλητικα) και κινούνταν σαν ομάδα στον χώρο, υπό τα άγρυπνα βλέμματα των διευθυντριών τους. Πραγματικά, αναρωτήθηκα εάν τα μικρά παιδιά θα μπορούσαν να τις ξεχωρίσουν, τόσο ίδιες έδειχναν!

Αντίθετα, οι δικές μας οι δασκάλες ήλθαν χαλαρές, χαρούμενες, ντυμένες ετερόκλητα και μπήκαν στην αίθουσα με διάθεση να περάσουν πρώτα αυτές καλά -και μαζί τους και τα παιδιά.

Και εδώ αναδύεται ο προβληματισμός: όλοι λέμε και γράφουμε ότι η καλή εκπαίδευση πρέπει να αφορά προσωπικά τον κάθε μαθητή. Πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του, να παρακολουθεί τον ρυθμό του και να εστιάζει θετικά στην διαφορετικότητα του καθε παιδιού. Με λίγα λόγια, να δίνει έμφαση στην μοναδικότητα του ατόμου και όχι στην μαζικότητα του συνόλου.

Και τότε; πως μπορούμε να τα περάσουμε αυτά τα πράγματα στα παιδιά, βιωματικά, όταν η συμπεριφορά των ίδιων των παιδαγωγών τους διακρίνεται για την ομοιομορφία της – και όχι για την διαφορετικότητα της;

Απορία ψάλτου, βήξ….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s