Να θεωρούμε κάθε “κακή” στιγμή του παιδιού ως ευκαιρία για επικοινωνία μαζί του

photo-iriniαπό την Ειρήνη Λιθοξοπούλου

Η ουσία δεν είναι να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στην κακή συμπεριφορά του παιδιού. Είναι να του δείξουμε την αγάπη μας στις δύσκολες στιγμές του, να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα του, να το καταλάβουμε και να το βοηθήσουμε να βρει λύσεις στα προβλήματα που το απασχολούν” – John Gottman

Έτσι μπορούμε να οδηγήσουμε το παιδί μέσα από τον δύσκολο δρόμο των συναισθημάτων και να καλλιεργήσουμε την συναισθηματική του νοημοσύνη. Την νοημοσύνη την έχουμε απ ‘ όταν γεννιόμαστε, την συναισθηματική νοημοσύνη την μαθαίνουμε. Είναι ένα χάρισμα που αποκτάται και αναπτύσεται, καλλιεργώντας στο παιδί αυτοπεποίθηση. Με επιμονή, υπομονή, αποδοχή και πολύ αγάπη, που όλοι οι γονείς διαθέτουν.

Δεν αρκεί να παρέχουμε στο παιδί όλα τα υλικά αγαθά που χρειάζεται και
θέλει. Πιο σημαντικό είναι να καλύπτονται οι συνασθηματικές του ανάγκες. Αυτό που χρειάζεται είναι να του αφιερώνουμε χρόνο! Χρόνο για συζήτηση για τα δικά του και δικά μας συναισθήματα. Ενθάρυνση να τα εκφράζει, όποτε του δίνεται η ευκαιρία.

Τα παιδιά συνήθως δεν είναι σε θέση να εκφράσουν λεκτικά τα προβλήματα τους. Η απάντηση για το τι τους συμβαίνει κρύβεται στην συμπεριφορά τους. Πίσω από δυσκολίες στις σχέσεις, στον ύπνο, στη διατροφή, την επιθετικότητα, τα ψέματα, την προκλητική συμπεριφορά, ίσως κρύβεται η ανάγκη του για περισσότερη προσοχή και  φροντίδα. Αν ενα παιδί “κρύβει” ένα κομμάτι του εαυτού του, του λείπει αυτοπεποίθηση. Ας κατανοήσουμε τη συμπεριφορά του. Ας αναρωτηθούμε τι έχει αλλάξει, τι δεν του χαρίζουμε απλόχερα. Χρόνος, κατανόηση, αποδοχή, συνήθως κάπου εκεί κρύβεται η απάντηση.

Έχουμε την υποχρέωση να ενθαρύνουμε το παιδί σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας του. Να θεωρούμε κάθε “κακή” στιγμή του ως ευκαιρία για επικοινωνία, εκδήλωση και γνωριμία μ’ ένα συναίσθημα. Πρέπει να ακούμε ουσιαστικά τα παιδιά, να τα ενθαρύνουμε να εκφράζουν αυτό που αισθάνονται, να αναγνωρίζουμε το συναίσθημα και να το διατυπώνουμε με λόγο, ανάλογα με την ηλικία τους. Να τα βοηθάμε να κατανοήσουν και να κατανομάσουν το συναίσθημα τους και ταυτόχρονα να θέτουμε όρια ως προς την έκφρασή αυτών.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την αγάπη, την αποδοχή και τα όρια από τους γονείς, πρώτα απ’ όλα, και από τους δασκάλους τους. Χρειάζεται να τους δείχνουμε την εκτίμηση και την προσοχή μας, να τα βοηθήσουμε να πιστέψουν στις δυνάμεις τους. Να τα αφήσουμε να κάνουν λάθη, να αναγνωρίζουμε κάθε προσπάθεια.

Να τους δίνουμε πληροφορίες για τη ζωή τους, τη ζωή μας, να γνωρίζουν το περιβάλλον τους, να είναι ενεργό κομμάτι μέσα σ’ αυτό. Στην νηπιακή ηλικία οι συμπεριφορές αλλάζουν με πολύ γρήγορο ρυθμό, ας σταθούμε δίπλα τους σε κάθε προσπάθεια να γνωρίσουν και να είναι σε θέση να ελέγχουν τα συναισθήματα τους!

Και όπως λέει και η συνάδελφος μου Χαριτίνη, “Ας δώσουμε στα παιδιά χώρο και χρόνο για να εκφραστούν και εμείς με τη σειρά μας να τα αφουγκραστούμε”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s