Χαμογελώ. Και παίρνω δύναμη….

ifigeneia-1

της Τζένης Διαμαντοπούλου

———————————-

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014
10.30 π.μ.

…. Ήρθε η ώρα να κατέβουμε στην αυλή. Κλείνουμε τα φώτα της τάξης, βάζουμε τα μπουφάν μας και κατεβαίνουμε τις σκάλες.

Στα τελευταία σκαλοπάτια πριν την αυλή ακούμε τον ήχο μιας κιθάρας… Βγαίνουμε. Σε έναν κύκλο η Ιφιγένεια με την κιθάρα της, η Αναστασία και τα παιδιά. Η Κωνσταντίνα, η Ελεάννα, η Φοίβη, ο Χρήστος, ο Μάθιου τραγουδούν   «Ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά»…

Χωρίς καμία σκέψη η Ελισάβετ, ο Δημήτρης, η Αρτεμις, η Φοίβη, ο Φίλιππος, ο Διονύσης κάθονται γύρω από τη Ιφιγένεια. Και το ένα τραγούδι φέρνει το άλλο… Ήταν ένα μικρό καράβι, Βγαίνει η βαρκούλα, και ύστερα… Η Συννεφούλα, Τα παιδιά ζωγραφίζουν στο τοίχο, Ο Παλιάτσος. Τα παιδιά είναι εκεί. Ακούν με όλο τους το σώμα. Τραγουδούν με όλο τους το σώμα και ας μην ξέρουν τις λέξεις των τραγουδιών… χορεύουν!

Νιώθω αυτή τη στιγμή τόσο όμορφη… όπως τις φορές που συναντιέμαι με φίλους και καταλήγουμε να τραγουδάμε τα «δικά μας τραγούδια»… Και τότε συμβαίνει κάτι ακόμη πιο όμορφο. Η Φοίβη, σηκώνεται από τον κύκλο και πηγαίνει προς τον Κωνσταντίνο που όλη αυτή την ώρα έχει αποφασίσει να κάτσει πιο μακριά και να παρακολουθεί. Τον πιάνει από το χέρι και τον φέρνει κοντά μας. Κάθονται …ο ένας πλάι στον άλλο.

Χαμογελώ. Και παίρνω δύναμη….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s