Γράμμα από την Χριστίνα

Ντανιέλλα μου,

Πριν απο περίπου ένα μήνα, δήλωσα το όνομα μου σε μια εθελοντική ομάδα που θα επισκεπτόταν μία ημέρα το Χαμόγελο του Παιδιού. Αυτή η μέρα όπως ξέρεις ήταν σήμερα και ήταν συγκλονιστική….

Οχι οτι δεν είχα πριν, αλλά μετά το σημερινό απέκτησα απεριόριστο θαυμασμό για αυτούς τους ανθρώπους και το έργο τους. Θα συνεχίσω όπως μπορώ την εθελοντική μου συμμετοχή/βοηθεια αλλά δε μπορώ να συμμετέχω ενεργά σα “μαμά” στα σπίτια.

Πες με δειλή, πες με σκληρή, δε μπορώ να το κάνω. Δεν ξερω τι άνθρωποι
είναι όλοι αυτοι, γυναίκες στη συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν ξέρω απο τι παστα είναι φτιαγμένοι και απο ποια προσωπική ζωή έρχονται.

Ενα παιδάκι ο Μ. 2 χρονών τώρα, εγκαταλειφθηκε και απο τους δύο γονείς του, πριν απο ένα περίπου χρόνο μόλις έμαθαν ότι έχει καλπάζουσα λευχαιμία.

Μια κοπελίτσα η Μ. 11 χρονων, είναι τώρα 7 χρονια στο σπίτι, έχει χάσει τον πατέρα της και η μαμά της δεν τη θέλει. Μου είπε οτι δεν είναι καλή μαθήτρια αλλά προσπαθεί. Δε θα ξεχάσω ποτέ το πρόσωπο της.

Μια άλλη μικρή η Π. παει τώρα δεύτερη φορά στη Δευτέρα δημοτικού γιατί δεν πέρασε. Είναι 5,5 χρονια στο σπίτι και η μαμά της την “επισκέφτηκε” περυσι τα Χριστούγεννα με δώρο μια σοκολάτα και ποτε ξανά. Μπαμπά δεν έχει και η μαμά της έχει φίλους και επίσης δεν τη θέλει.

Ενα τρίτο κοριτσάκι η Β. επι 1,5 ώρα το μόνο που έκανε είναι να χτυπάει ενα ξύλινο κουτί και να φωνάζει οτι δε θέλει να κάνει τίποτα γιατί η Πόπη έχει άλλη φίλη και δεν την αγαπάει. Μια τόσο δυσκολη και ακαμπτη συμπεριφορα, που σε άφηνε πραγματικα έκπληκτο. Εκλεινε τα αυτια της γιατι μας είπε ότι δε θέλει ουτε να μας ακούει. Δεν ήθελε να κάνουμε τίποτα και έκλαιγε ασταμάτητα, ουτε αγκαλιά, ουτε φιλιά, ουτε να ζωγραφίσει, ουτε να της ζωγραφίσουμε, ουτε να παίξει, ουτε να την αγγίξεις.

Μας είπαν ότι είναι πρόσφατα στο σπίτι και δεν έχει προσαρμοστεί.

Εγώ γιατί ήθελα να γυρίσω στο ροζ συννεφάκι μου και στην κορη μου ?
Γιατί δεν έβλεπα την ώρα να την πάρω στην αγκαλιά μου ?

Πως μπορώ να πώ ότι θέλω να βοηθήσω και να δειλιάζω στο ερώτημα ενός παιδιού “θα με πάρεις μαζί στο σπίτι σου”? Πήγα για βοηθεια και συνειδητοποίησα ότι μάλλον εγώ χρήζω αυτής.

Ετσι, απλώς ήθελα να το μοιραστώ με κάποιον…

Χριστίνα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s