Ο Μικρος Πριγκηπας, ενα υπεροχο βιβλιο!

από την Ντανιέλα Κράλλη

Στον LEON WERTH

Ζητώ συγνώμη από τα παιδιά που αφιέρωσα αυτό το βιβλίο σ’ έναν μεγάλο. Έχω όμως μια σοβαρή δικαιολογία: αυτός ο μεγάλος είναι ο πιο καλός φίλος που έχω στον κόσμο. Έχω και μια άλλη δικαιολογία :αυτός ο μεγάλος τα καταλαβαίνει όλα, ακόμα και τα βιβλία για παιδιά. Έχω και μια Τρίτη δικαιολογία: αυτός ο μεγάλος ζει στην Γαλλία, όπου πεινάει και κρυώνει. Χρειάζεται στ’ αλήθεια μια παρηγοριά. Αν όλες αυτές οι δικαιολογίες δε φτάνουν, μπορώ ν’ αφιερώσω αυτό το βιβλίο στο παιδί που υπήρξε κάποτε αυτός ο μεγάλος. Όλοι οι μεγάλοι στο ξεκίνημα υπήρξαν παιδιά..(Λίγοι όμως το θυμούνται!)

Διορθώνω λοιπόν την αφιέρωσή μου:

Στον LEON WERTH Όταν ήταν ακόμα μικρό αγόρι

«Ο μικρός Πρίγκιπας» είναι ένα από τα βιβλία που έχω ανάγκη να διαβάζω συχνά. Είναι απ΄ αυτά τα βιβλία που έχεις την αίσθηση ότι δεν υπάρχουν απλά στην βιβλιοθήκη σου ως «λάφυρα μιας πολύτιμης γνωστικής εμπειρίας», ούτε ως «επιπλέον επιθυμητό απόκτημα ενός συγκεκριμένου γνωστικού ενδιαφέροντος».Βιβλία που δεν παρατηρούν τα επιπόλαια, υπεροπτικά, μίζερα μάτια, αλλά τα ευαίσθητα και διάφανα παιδικά μάτια.

Βρίσκεται στην βιβλιοθήκη που είναι κοντά στα αγαπημένα μου CD, δίπλα στο πιάνο μου και πάνω από τους πίνακες που ζωγραφίζω. Είναι γύρω από ‘μενα! Δεν το δανείζω ποτέ, όπως δεν θα έδινα δανεικά, κομμάτια της ψυχής μου. Για κάποια βιβλία (όπως πχ το Μονόγραμμα του Ελύτη ) έχω την αίσθηση ότι γεννηθήκαμε μαζί και μεγαλώνουμε μαζί, εγώ μεγαλώνω και ωριμάζω «συζητώντας» μαζί τους και εκείνα μεγαλώνουν και παλιώνουν σαν το κρασί.

Η βιβλιοθήκη μου είναι σαν να λεμε: «η προσωπική μου κάβα». Σφραγισμένα μπουκάλια που μόνο όταν τα ανοίξεις διαπιστώνεις την πραγματική αξία τους. Άλλα θέλουν λίγο χρόνο για να βγάλουν το άρωμα τους ,άλλα τα πίνονται αμέσως. Άλλα τα πίνεις μονορούφι και ξεδιψάς, αλλά τα απολαμβάνεις σιγά-σιγά, βρέχοντας μόνο την άκρη την γλώσσας σου κάθε φορά. Αυτό λοιπόν είναι από τα πιο παλιά που έχω , το ανοίγω μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και πάντα μόνη! Είναι σαν την μουσική του Mozart, μελωδίες απλές, διάφανες, προσωπικές, διαχέονται μέσα μου τόσο φυσικά σαν να είναι μέρος του αρχέγονου υλικού μου. Ανοίγουν σεντούκια ξεχασμένα, με παλιούς θησαυρούς. Θησαυρούς που μου θυμίζουν τι ξεχνώ κάθε μέρα: να ρωτώ (γιατί οι μεγάλοι δεν ρωτούν , τα ξέρουν όλα!), να χαίρομαι, γιατί τα δικά μου μάτια βλέπουν τα πάντα μοναδικά,(δείξτε σ΄ ένα παιδί τον ουρανό, θα σας πει ένα σωρό φανταστικές ιστορίες που ξεπηδούν από τα σύννεφα και τις μεταμορφώσεις τους),να ακούω, να παρατηρώ, να μαθαίνω, να αγαπώ!

Έτσι και «ο Μικρός Πρίγκιπας» είναι μια συνεχής αναζήτηση για την «αλήθεια».Η μορφή του μικρού πρίγκιπα, οι συνομιλίες του με τα λουλούδια , το φίδι, την αλεπού είναι μαθήματα ζωής. Δεν καταλαβαίνει τα κίνητρα και τους στόχους των μεγάλων, μαθαίνει πως όταν δημιουργείς δεσμούς ,έχεις ευθύνη ως προς αυτούς όχι γιατί «πρέπει» αλλά γιατί με ο,τι δένεσαι, είναι πια για σένα μοναδικό. Φυσικά, ρισκάρεις να κλάψεις αν το χάσεις, μα ακόμη και τότε έρχεται η παρηγοριά να σβήσει τον πόνο. Ακόμη και ο θάνατος, που είναι η απόλυτη απώλεια, δεν είναι αδιέξοδο αλλά μια μεταμόρφωση. Ύλης, πνεύματος, ύπαρξης. «Κι αν ακόμα στερηθείς την παρουσία αυτών που αγαπάς, κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει να σου στερήσει το γεγονός πως τους γνώρισες κι έζησες μαζί τους τη μαγεία εκείνων των μοναδικών στιγμών που δικαιώνουν μια ζωή!»

Αποσπασματικά λοιπόν και για να μην ξεχνάμε αυτό που με πολύ κόπο αγωνίζονται (οι γονείς, το σχολείο, οι ματαιοδοξίες μας) να ξεπεράσουμε και να μην ακούμε, παραθέτω τους παρακάτω διάλογους:

-Έλα να παίξεις μαζί μου ,της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος……..

-Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού .Δεν είμαι εξημερωμένη.

-Α, συγνώμη είπε ο μικρός πρίγκιπας. Όμως μετά από σκέψη, πρόσθεσε: -Τι παει να πει»εξημερώνω»;

-Εσύ δεν είσαι από εδώ, είπε η αλεπού, τι γυρεύεις;

-Γυρεύω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι παει να πει «εξημερώνω»;

-Οι άνθρωποι , είπε η αλεπού , έχουν τουφέκια και κυνηγάνε…Μεγάλος μπελάς. Εκτρέφουν και κότες. Είναι το μόνο τους καλό. Κότες γυρεύεις;

-Όχι ,είπε ο μικρός πρίγκιπας. Γυρεύω φίλους. Τι παει να πει «εξημερώνω»;

-Είναι κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό, είπε η αλεπού. Σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς..»

-Δημιουργώ δεσμούς;

-Βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα ακόμα δεν είσαι παρά ένα αγόρι ολόιδιο με τα αλλά εκατό χιλιάδες αγοράκια. Και δε σε χρειάζομαι .Και ούτε εσύ με χρειάζεσαι Για σένα δεν είμαι παρά μόνο μια αλεπού ίδια με άλλες εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Αν όμως μ ’εξημερώσεις, θα χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο. Θα είσαι για μένα ο μοναδικός στον κόσμο. Θα είμαι για σένα μοναδική στον κόσμο…..

-Αρχίζω να καταλαβαίνω ,είπε ο μικρός πρίγκιπας. Ξέρω ένα λουλούδι……νομίζω πως με εξημέρωσε….

-

-Σε παρακαλώ….. εξημέρωσε με, είπε

-Το θέλω μα δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πράγματα να γνωρίσω.

-Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα από τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλούν φίλους , οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις έναν φίλο ,εξημέρωσε με.

-Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.

-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου κι εσύ δεν θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά…… ….θα ήταν καλύτερα να ερχόσουν την ίδια ώρα πάντα, είπε η αλεπού. Αν έρχεσαι ,για παράδειγμα στις τέσσερις τ’ απόγευμα, από τις τρεις θ΄ αρχίζω να είμαι ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα τόσο πιο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις πια θα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα και θ΄ ανησυχώ. Θ’ ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας. Αν έρχεσαι όμως όποτε λάχει ,δεν θα ξέρω πότε να φορέσω στην καρδιά μου τα γιορτινά της…..

-Αντίο είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό : μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν την βλέπουν.

…….Μόνο τα παιδιά ξέρουν τι ψάχνουν, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Χάνουν τον καιρό τους με μια πάνινη κούκλα που αποχτάει μεγάλη σημασία , κι αν τους την πάρουν, κλαίνε……….

…όταν ήμουν μικρός (λεει ο αεροπόρος ) κατοικούσα σ’ ένα παλιό σπίτι, κι ένας θρύλος έλεγε πως ήταν κρυμμένος εκεί ένας θησαυρός. Ποτέ κανείς βέβαια δεν μπόρεσε να τον ανακαλύψει κι ίσως να μην έψαξε καν να τον βρει. Όμως μάγευε όλο εκείνο το σπίτι. Το σπίτι μου έκρυβε ένα μυστικό στο βάθος της καρδιάς του………..

…….καθώς ο μικρός πρίγκιπας αποκοιμιόταν, τον πήρα αγκαλιά μου……

…….σκέφτηκα: «αυτό που βλέπω δεν είναι παρά μόνο μια φλούδα. Το πιο σημαντικό είναι αόρατο…» Αφού είχε ζητήσει επίμονα από τον αεροπόρο να του ζωγραφίσει ένα αρνί για να έχει συντροφιά όταν γυρίσει στον πλανήτη του, συνειδητοποίησε πως πρέπει να το προσέχει για να μην φαει το μοναδικό πράγμα με το οποίο είχε «δημιουργήσει δεσμούς» : το ένα και μόνο λουλούδι που είχε ο πλανήτης του!

“Κοιτάξτε τον ουρανό.(λεει ο αεροπόρος-συγγραφέας) Κι αναρωτηθείτε: «Το αρνί έφαγε, ναι η όχι ,το τριαντάφυλλο;», και θα δείτε πως όλα αλλάζουν…….

Και κανένας μεγάλος δεν θα καταλάβει ποτέ γιατί αυτό έχει τόση πολλή σημασία. Αυτό για μένα είναι το πιο όμορφο και λυπημένο τοπίο στον κόσμο. Εδώ πρώτοφανερώθηκε ο μικρός πρίγκιπας, στην έρημο. Αν τύχει και περάσετε από κει ,σας ικετεύω, μην βιαστείτε, περιμένετε λίγο κάτω από τ’ αστέρι. Αν λοιπόν κάποιο παιδί σας πλησιάσει, αν γελάει ,αν έχει χρυσαφένια μαλλιά ,αν δεν απαντάει στις ερωτήσεις σας ,τότε θα καταλάβετε αμέσως ποιος είναι. Τότε κάντε μου σας παρακαλώ την χάρη, μην μ’ αφήσετε τόσο λυπημένο: γράψτε μου γρήγορα πως ξαναγύρισε………….”

Σήμερα ,λίγο μετά τα μεσάνυχτα (που η πόλη θα έχει ησυχάσει), πάρτε λοιπόν τον μικρό πρίγκιπα απ’ το χέρι, καθίστε κάπου που να βλέπετε τον ουρανό, ανοίξτε το αγαπημένο σας κρασί, και βάλτε την σονάτα για πιάνο No. 17 , ή οποιαδήποτε άλλη σονατα του Mozart να παίζει.

……..σηκώστε το βλέμμα. Είναι εκεί πάνω.

About these ads

Leave a comment

Filed under λογοτεχνια

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s